Els Schrijen: “Paarden reageren objectiever dan mensen”

“Als mensen me zien lopen zien ze vaak niets bijzonders aan me. Zelfs hardlopen kan ik. Maar na mijn hersenbloedingen heb ik letterlijk alles opnieuw moeten leren. Van staan tot lopen, rennen en paardrijden”, vertelt Els Schrijen aan Hoefslag.

Blijven verbeteren

Het is bijzonder dat Els zulke grote stappen heeft gemaakt, maar ze is gemotiveerd het hier niet bij te laten. “Vanaf het begin af aan heb ik geprobeerd zoveel mogelijk zelf te doen. Ik wilde regelmatig het bed uit en het liefst volledig zelfstandig naar het toilet bijvoorbeeld. Ik was me er namelijk erg bewust van dat je je hersenen, ook na zo’n gebeurtenis, kan trainen. Dat je aan het begin misschien niet kan lopen, betekent niet dat je dat in de toekomst per definitie ook niet meer kan.”

Maar dat ze weer zou kunnen paardrijden stijgt boven de verwachtingen uit. “Er zijn veel mensen die me adviseerden om mijn paard te verkopen. Maar ik wilde het zó graag! Ik ben onwijs goed begeleid door onder andere fysiotherapeuten en ergotherapeuten, maar ik ben ervan overtuigd dat het paardrijden daar een super goede aanvulling op is geweest.”

Niet beïnvloed

“Paarden worden namelijk door niets en niemand beïnvloed. Ze zeggen niet dat dingen nooit meer mogelijk gaan worden, of dat ik het goed doe als dat eigenlijk niet het geval is. Als ik scheef zit heb ik dat niet altijd in de gaten, maar Milan laat dan bijvoorbeeld aan mij weten dat hij denkt dat hij moet afwenden. Zónder oordeel of mening. Dat is voor mij dan een teken dat ik denk: ‘Ohja, ik moet mijn linkerbeen iets meer naar beneden drukken.”

Ondanks dat Els stapt, draaft en galoppeert met Milan, is ze vastbesloten meer vorderingen te maken. “Mijn instructrice bijvoorbeeld is super lief. Ze wil me graag motiveren en begeleidt me goed. Ze zegt dan soms dat ik iets goed doe, maar als ik dan bijvoorbeeld een filmpje terugkijk dan denk ik ‘oei, ziet het er echt zó uit?’. Het is mooi hoe paarden je spiegelen en hoe je daarmee jezelf kan verbeteren. Ik ben dankbaar dat ik weer kan rijden, en nóg dankbaarder voor mijn paard die er altijd voor me is.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto’s: Privebezit