Ayla Holka: “Eén iemand gaat onze sport niet kunnen veranderen, maar het begint wel bij onszelf”

26 november 2023, 14:01 Dressuur

Nadat Ayla Holka een hersenschudding opliep door een val van haar paard, kwam ze tot de conclusie dat ze vast zat in de sleur van het dagelijks leven en dat het tijd werd voor verandering. Ze ging twee maanden naar Bulgarije, werkte daar een tijd op een paardenranch die zich richt op Natural Horsemanship en keerde met een frisse blik vol nieuwe inspiratie terug naar Nederland. Door deze ervaring vond ze de basis voor haar liefde voor paarden terug en kan ze nu samen met haar negenjarige Joy Ride (v. Farfan M) weer vol plezier verder timmeren aan haar weg in de dressuursport.

Op slag verliefd

Al acht jaar lang vormen Ayla en haar springgefokte merrie een combinatie. “Ik rijd al paard sinds mijn zesde en heb met mijn pony voorheen veel geleerd en mooie successen behaald in de dressuursport. Toen ik Joy acht jaar geleden als anderhalfjarige slungel van toen al 1.65m zag staan, was ik op slag verliefd. Ik maakte haar zelf zadelmak en leidde haar verder op, wat een mooie ervaring was. Ze is enorm mensgericht en heeft wederzijds respect net zoals ik hoog in het vaandel staan. Vooral de laatste twee jaar heeft ze grote stappen gezet in haar ontwikkeling en heeft ze echt meer body gekregen”, vertelt ze.

“Ik besloot dat het anders moest”

“Joy is een enorme binnenvetter en daar hadden we op wedstrijd voorheen heel vaak last van. Ze sloot zich af, waardoor het een uitdaging was om de proef door te komen en ik steeds meer druk voelde om te presteren. Door die druk verliep de communicatie tussen Joy en mij steeds stroever en we raakten beiden het plezier in de wedstrijden kwijt. Als geluk bij een ongeluk liep ik zo’n anderhalf jaar geleden een hersenschudding op na mijn eerste val van Joy. Dat was voor mij echt een besefmoment, waarna ik besloot dat het anders moest.”

Drijfveer achter haar passie

Ze verhuisde Joy naar de boerderij van een goede vriendin en besloot na haar herstel naar Bulgarije te gaan om daar op een paardenranch te werken die zich richt op Natural Horsemanship. “Ik vond het tijd om een stap terug te doen en even weg te gaan van huis, zodat ik het overzicht terug kreeg. Ik zat zo vast in de sleur van het dagelijks leven, dat ik helemaal niet door had dat ik zo uit balans was. Op die ranch ben ik helemaal back to basic gegaan, wat me enorm veel gebracht heeft. Ik focuste even niet meer op de wedstrijdsport, maar op het gedrag en het welzijn van paarden. Daardoor vond ik de drijfveer van mijn passie weer terug; de liefde, respect en het begrip tussen mens en dier.”

Ongeloof

Eenmaal terug in Nederland besloot Ayla het werk met Joy weer op te pakken met een frisse blik. “Ik kwam als een heel ander mens terug en ben ervan overtuigd dat Joy dat voelde. Na twee maanden weidegang was het opstappen en wegrijden. Sindsdien ben ik telkens met een glimlach op- en afgestapt. Onlangs reden we op ons M2-debuut super ontspannen de ring door, wat ons de eerste plaats opleverde. Ik kan eigenlijk niet geloven hoe goed het nu gaat.”

“Het begint bij onszelf”

“Ik heb altijd al de droom gehad om het Z te bereiken, dus dat is waar we ons volledig voor gaan inzetten. Twee jaar geleden heb ik naast Joy ook een merrie van Westenwind gefokt, dus als haar fysieke en mentale gezondheid het toelaat, kan ik komend jaar ook rustig met haar aan de slag. Ik ben heel benieuwd wat de toekomst gaat brengen met deze geweldige paarden”, vertelt ze enthousiast.

“Ik heb mij in de afgelopen maanden gerealiseerd dat mijn passie niet alleen bij de sport ligt, maar ook bij het helpen van andere ruiters en paarden. Om de balans te behouden heb ik daar een dag in de week voor kunnen vrij maken van mijn werk. Ik ben van mening dat we allemaal iets van elkaar kunnen leren en hoop dat we ons daar als paardenliefhebbers iets meer voor kunnen openstellen. Eén iemand gaat onze sport niet kunnen veranderen, maar het begint wel bij onszelf”, sluit ze af.

Ayla’s eerste zelfgefokte paard - Foto: Privébezit