Susan Rijksen na Lichte Tour-debuut: “De puzzel steeds completer maken; dat is waar het voor mij om draait”

“Ik was nog niet klaar”

Als jong meisje was Susan ál haar vrije uurtjes te vinden tussen de pony’s en paarden, maar ze ontdekte de wedstrijdsport pas later. “Mijn vorige paard heeft mij tot en met de Z-dressuur gebracht, wat voor mij al een grote mijlpaal was. Het plafond was samen nog niet bereikt, maar een jolige bokkesprong werd hem uiteindelijk helaas fataal. Ik ben daarna op zoek gegaan naar een paard met de potentie om in ieder geval hetzelfde niveau te kunnen bereiken. Voor mijn gevoel was ik namelijk nog niet klaar, de puzzel was nog lang niet af”, vertelt ze. “Aangezien ik geen oneindig budget had, besloot ik in overleg met mijn instructeurs Toos en Gwen Brinksma voor een jong paard met kwaliteit te kiezen om deze met hun hulp zelf op te leiden. Na een aantal paarden te hebben bezichtigd, kwam ik Domani tegen.”

Vertrouwen

Hoewel de ruin in eerste instantie verkocht leek te zijn, kreeg Susan een aantal dagen later een telefoontje of ze nog interesse had. “Uiteindelijk bleek dat de verkoop niet was doorgegaan, omdat de kopers Domani toch te pittig vonden. Dat een Jazz-nakomeling karakter heeft, is natuurlijk ook niet gek”, lacht ze. “Hoewel ik zelf gelukkig niet bang aangelegd ben en ik de uitdaging samen aan durfde te gaan, kreeg ik, toen hij Domani voor het eerst zag, van een kenner te horen dat ik niet moest verwachten dat ik boven hem kon komen te staan en al blij moest zijn wanneer hij mij ooit als gelijke zou zien. We maken nog steeds grapjes over dat de ‘verkering’ tussen Domani en mij soms even uit is. Zeker in de beginperiode is het niet gemakkelijk geweest, maar ik heb altijd vertrouwen in hem gehouden en in hem geloofd.”

Kinderdroom

Haar doorzettingsvermogen heeft de amazone gebracht waar ze nu staat. Met een score van precies 60% tijdens dit Lichte Tour-debuut kan de amazone niet anders dan trots zijn op zichzelf en haar paard. “Gelukkig heb ik zijn gebruiksaanwijzing door de jaren heen steeds beter leren lezen. Het is tot op de dag van vandaag nog steeds iedere dag afwachten hoe de wind waait, maar ik moet zeggen dat ik altijd enorm veel plezier met hem beleef. Nu lach ik vooral om zijn karakter. We zijn samen gegroeid en ik heb alles als een cadeautje beschouwd, maar dit Lichte Tour-debuut mét slipjas was toch echt een soort onbereikbare kinderdroom die uitkwam. Er zijn tal van verbeterpunten en onze proef ging nog lang niet zoals hij hoort te gaan, maar ik reed met een lach op mijn gezicht rond. Als dan ook nog op het protocol vermeld wordt dat je een leuk team vormt en zichtbaar met plezier de proef door rijdt, dan kan mijn dag niet meer stuk. Dat is waar het voor mij om draait; plezier maken, veel leren en de puzzel samen stukje voor stukje steeds completer maken.”

Vallen en opstaan

“Hoe je zelf bent, hoe je paard is en welk team je om je heen hebt is van grote waarde. Het is een mooi samenspel, waarbij een wedstrijd als een mooi toetsmoment kan dienen. Zolang het plafond nog niet bereikt is, blijf ik mijn grenzen steeds verleggen en hoewel we nog aardig wat kilometers moeten gaan maken op dit niveau, gaan we vol vertrouwen verder. Het wordt een weg van vallen en opstaan en ik durf nog niet te denken aan waar we uiteindelijk gaan uitkomen, maar wat ik wel zeker weet, is dat ik met geen ander paard als Domani dit avontuur had willen beleven. Zelfs met al zijn fratsen blijf ik hem ontzettend tof vinden en is het echt mijn maatje”, sluit ze lachend af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Equigeniek