Margreet Prosman mocht het oranje lintje in ontvangst nemen in de Lichte Tour in Soest. Met haar paard Drogon (v. Destano) reed ze naar 66,47%. “Hij liep heel fijn, alleen ik baalde van de twee mislukte series.”
“Thuis gaan de series altijd erg goed en hij voelde goed aan. Bij de eerste serie zette ik te vroeg in waardoor hij te veel terugdacht. Dat was mijn eigen fout. Bij de tweede serie ging het helemaal goed, maar toen de serie klaar was, deed Drogon nog twee eners. Dat was jammer. Maar ik rijd hem nu een jaar en we zijn hiervoor nog maar een keer eerder Lichte Tour gestart, dus hij doet het hartstikke goed. Vooral het draf gedeelte was mooi gedragen van de grond af en constant. Ook de pirouettes gingen goed. In de training werken we vooral aan de geslotenheid en gedragenheid, want Drogon wil vanuit zichzelf groot bewegen en daarmee verliest hij gedragenheid. We proberen hem klein en gesloten te houden en daarin de balans te vinden. Ik rijd hem voor een eigenaar, dus op een gegeven moment zal hij een keer verkocht worden. Maar tot die tijd probeer ik zo dicht mogelijk bij de Grand Prix te komen.”
“De eigenaren van Drogon stonden op dezelfde stal als waar ik ook stond. Hij zocht een ruiter en op die manier is het zo gekomen dat ik hem sinds vorig jaar rijd. Daarnaast rijd ik nog een paard voor zijn vrouw. Dat paard breng ik ook uit in de Lichte Tour en is bijna klaar voor de Zware Tour. Met dat paard werd ik derde in de kleine finale op het NK in de Lichte Tour. Met Drogon werd achtste in de finale op het NK in het ZZ-zwaar. Drogon is een heel stoer paard aan de hand, maar op training en wedstrijden staat hij altijd aan op een goede manier. Hij houdt de focus erbij en ik hoef geen baan te verkennen. Dat is wel fijn. Ik help de eigenaren ook met de paarden die ze zelf rijden. Alleen er zit geen eindeloze toekomst in, want op een gegeven moment gaan de paarden die je rijdt voor een ander ook een keer weg. Zo heb ik ook Ice Cream gereden tot de Grand Prix en die is nu in Australië en gaat naar de Olympische Spelen in Parijs. Wat overigens heel gaaf is. Ik heb ook nog mijn eigen paard, maar ik ben vooral heel druk bezig met de pony’s die mijn dochter rijdt. Want ook zij wordt steeds fanatieker en dan schuif je jezelf wel naar de achtergrond. Toch is het net zo leuk als zelf rijden.”