Droompony van de paardenmarkt
22 augustus 2023, 16:15
Algemeen
Je zult naar de paardenmarkt gaan met als doel een fijne rijpony te kopen en dan bijna op het einde van de markt je droompony tegenkomen.
Dit overkwam Jenneke van Riel uit Loon op Zand bijna vijf jaar geleden. “Mijn beide zussen rijden allebei fanatiek eventing. Toen ik nog klein was, begon ik ook met ponyrijden, maar op gegeven moment ging ik hockeyen.”
Wensenlijstje “Toch bleef het ponyrijden me wel trekken en daarom gingen we dus in het najaar van 2018 naar de paardenmarkt in Hedel, met de trailer achter de auto. De bedoeling was om een pony te kopen waarmee ik lekker kon springen. Maar mijn oog viel op een crèmekleurig scharminkel van, zoals later bleek, anderhalf jaar. Het enige wat ik bij haar kon afstrepen op mijn wensenlijstje was dat ze palominokleurig was en dat wilde ik graag. Maar voor de rest; ze was nog te jong om mee te rijden en kende eigenlijk niets.”
Geschenkje uit de hemel “Soms komt er gewoon iets op je pad, want toen we bij haar aankoop haar paspoort in ontvangst namen, zagen we als geboortedatum de verjaardag van mijn inmiddels al enkele jaren overleden oma staan; een geschenkje uit de hemel, zo voelde het. In de omgang was Kay heel schuw en konden we haar amper aaien, maar dat verbeterde snel toen ze eenmaal bij ons thuis stond. Samen met mijn zussen en mijn moeder heb ik haar helemaal vertroeteld en al snel was ze een hele vriendelijke en vrolijke pony. Tegen de tijd dat ze beleerd kon worden, gingen we haar longeren en wandelden met haar door de bossen. Ze is gewoon bij ons thuis beleerd. Toen was ze een jaar of drieënhalf. We hebben alles op ons gemak gedaan.”
Nieuw ruitertje “Haar eerste sprongetjes waren geen succes, maar nu trekt ze superfanatiek aan op de hindernissen. Ik durf echt wel iedereen op haar te zetten; ze springt altijd en vindt niets eng. Het is wel een echte merrie, dus je kunt niets afdwingen, maar ze is tegelijkertijd heel zachtaardig. Ze wil ook met iedereen knuffelen, behalve met de dierenarts want van spuiten houdt ze niet. Toen ze goed vier was, namen we haar af en toe mee op dressuurwedstrijd. Inmiddels gaan we iedere maand een keer op pad; of naar een dressuur-, spring- of samengestelde wedstrijd. Een mooie afwisseling van de disciplines. Kay is een D-pony en ik ben inmiddels achttien jaar, dat betekent dat het einde van onze wedstrijdloopbaan in zicht komt. Na de zomer gaan we op zoek naar een nieuw ruitertje voor haar. Liefst natuurlijk eentje die ook van eventing houdt.”
“Gewoon mijn maatje” “Wat ik ga doen weet ik nog niet. In ieder geval weer hockeyen met een vriendinnenteam, want de gezelligheid van een teamsport, mis heb ik toch wel een beetje gemist. Daarnaast hebben mijn zussen nog een paar jonge paarden staan en ga ik meehelpen met de opleiding daarvan. Als ik het rijden mis, staan er nog wel een paar paarden op onze stal aan huis die ik mag lenen van mijn zussen. Ik vind paarden wel heel anders dan mijn pony, waarmee ik min of meer ben opgegroeid. Daar stap ik zonder zadel zo op en ga rijden. Het is lastig te vergelijken, want ik hou zoveel van mijn pony, dat is gewoon mijn maatje!”
Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan