15 augustus 2023, 09:38
Algemeen
Pony’s en paarden hebben altijd deel uitgemaakt van het leven van Laura Tijhaar uit Wierden: “Mijn moeder gaf les op een rijvereniging/ponyclub en ik ging regelmatig met haar mee om te kijken. Toen ik vijf jaar was, zette iemand me in het zadel van een pony en ik was meteen helemaal verliefd. Mijn moeder kende daar natuurlijk heel veel mensen en zij kreeg op een dag een pony aangeboden voor mij om op te rijden. Een mooie Welsh, waarmee ik als zevenjarige mijn eerste wedstrijd reed en ieder jaar een klasse omhoog klom, tot in het Z. Met een C-pony bracht ik het vervolgens tot de klasse M2. Een andere eigenaar zag dat ik te groot werd voor die C-pony en bood me een D-pony aan. Ook deze bracht ik naar de klasse Z.”
Hartverscheurend “Ik groeide in die tijd heel snel en daarom klom ik als dertienjarige al op een paard. Ik kreeg toen mijn eerste eigen paard. De eigenaar van de D-pony verkocht deze pony en ik mocht mijn paard toen daar stallen. Samen hebben we hele fijne jaren gehad, helaas kreeg dit paard last van een losse hoefwand met complicaties. We hebben van alles geprobeerd in de kliniek, met hoefsmeden. Maar hij had pijn en de kans op genezing werd minimaal geacht, dus heb ik hem laten inslapen. Hartverscheurend om te moeten laten doen. Vervolgens heb ik ruim tien jaar niet gereden, maar het ‘rijbloed’ bleef wel kriebelen en toen ben ik bijrijdster geworden van een Fries. Deze werd na een jaar weer verkocht en dus stond ik weer met lege handen.”
Vrolijk en leergierig “Daarna kwam Florian op mijn pad. Mijn moeder gaf zijn bijrijdster al enige tijd les. Florian is van een eigenaar, maar zowel hij als zijn bijrijdster hadden het heel druk en konden nog wel iemand gebruiken die Florian één of twee keer in de week wilde overnemen. Ook als bijvoorbeeld één van hun op vakantie was. Florian is een zoon van Krack C en een heerlijk paard, altijd vrolijk en leergierig. Ik rijd hem dus met heel veel plezier. Zijn andere bijrijdster is vanwege een gebroken had al ruim een half jaar uitgeschakeld en toen ben ik hem een keertje extra gaan rijden. Op gegeven moment vroeg zijn eigenaar aan mij: ‘ga jij nog meedoen aan de Mölkse Dressuurdagen? Daar had ik nog niet eens aan gedacht. Hij zei: ‘ik zou het heel leuk vinden als hij weer een keer in het Z wordt uitgebracht.’”
Met volle teugen “Dat leek me best een uitdaging, maar ik heb me ervoor opgegeven. En niet voor niets, want ik eindigde in de top drie en behaalde meteen 212 punten. En dat terwijl ik al elf jaar geen wedstrijd meer had gereden. Wedstrijd rijden is niet specifiek mijn doel, maar ik vind het heel leuk om in de training steeds een stapje verder te gaan, dus ik oefen met appuyementen en changementen. Voor een eigen paard heb ik waarschijnlijk te weinig energie om er iedere dag mee bezig te zijn. Op twaalfjarige leeftijd heb ik door een auto-ongeluk niet aangeboren hersenschade opgelopen en daardoor moet ik mijn energie echt doseren. Zoals het nu gaat met Florian is precies goed en dit past voor het beste. Ik vind het super leuk dat ik dit geweldige paard mag rijden en ik geniet ervan met volle teugen!”
Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan