Sascha Kampman: “We komen echt van ver”

Broodkorstjes 

“Vanaf jongs af aan altijd al een paardenmeisje geweest. Zo kon ik als peuter uren geduldig in de rij staan voor een rondje op een Shetlander, terwijl geduldig wachten niet echt iets is voor een peuter”, steekt Kampman vrolijk van wal. “Ik deelde deze liefde met mijn opa, als mijn broer en ik in de schoolvakanties bij mijn opa en oma logeerde at ik nooit de korstjes van mijn brood op. Niet omdat ik dit niet lustte, maar omdat opa en ik dan een wandeling konden maken langs de paarden daar in de buurt en we iets lekkers voor ze hadden. Een eigen paard of pony heb ik vroeger nooit gehad, wel iedere verjaardag en Sinterklaas om gevraagd.”

Advertentie

Toen de amazone 23 was, zag ze een advertentie op Marktplaats van een bonte fjord. Ik had deze door gestuurd naar mijn moeder met: ‘Kijk mam! Deze is echt heel leuk’. Mijn moeder reageerde bevestigend, maar we hebben er verder niets mee gedaan. Een paar dagen later belde mijn moeder mij op het moment dat ik haar wilde bellen, met de vraag of ze mee ging om te kijken bij deze pony. Zij had hetzelfde idee. Ik had verwacht dat Luna allang verkocht zou zijn, maar toch heb ik de oude eigenaresse een berichtje gestuurd met de vraag of we langs konden komen, en dat kon.”

Proefrijden

Ondanks het enthousiasme, was het geen liefde op het eerste gezicht tussen amazone en paard. “Ze voldeed eigenlijk totaal niet aan mijn eisen. Want in mijn hoofd had ik het idee dat als ik ooit een paard ging kopen, dit een grote fjordenruin zou zijn, sportief gebouwd. Luna was alles behalve dat. Ze was enorm dik, klein en een merrie, daarnaast is ze een halve fjord en geen hele. Maar ze had iets wat mij aantrok. Het proefrijden was dramatisch, als ik naar rechts wilde ging ze naar links, als ik naar links wilde ging ze naar rechts. Ik vroeg of we een stukje over de weg konden uitstappen en dat mocht. Maar ook dit was geen succes want we gingen meerdere malen vol door het maïsveld wat aan de weg lag in plaats van gewoon rechtdoor over de weg.”

Epervierdaagse 

Ze vervolgt: “Ik had niet gedacht dat Luna aan mij verkocht zou worden want ik had totaal geen controle, maar wonder boven wonder had de vorige eigenaresse een goed gevoel bij mij. Misschien ook omdat ik er vooral heel erg om kon lachen dat Luna zo eigenwijs was. We zouden haar januari 2018 ophalen maar door een droes-uitbraak op die stal werd dit eind maart, dit was best wel een probleem want ik had ons al aangemeld voor de Epervierdaagse. Echter had ze had geen conditie en was echt veel te dik. Ondanks dat heeft ze zonder moeite de Epervierdaagse uitgelopen.”

Spiegel

In de eerste winter samen heeft Kampman meerdere keren op het punt gestaan de merrie te verkopen. “Ik kon niets meer met haar. Als ik erop zat ging ze rennen en bokken. Aan de hand trok ze zich los en duwde ze me omver en tijdens het longeren kwam ze recht op me af. Vanaf dat punt ben ik het vrijheidsdressuur en grondwerk op gaan pakken. Luna is echt mijn spiegel, zo hou ik er niet van als ik het gevoel krijg dat iemand mij wil claimen, wil bepalen wat ik wel of niet mag. Maar dit deed ik wel bij haar; touw eraan, meenemen en kort houden, want dat is hoe je het leert. Als ik dat deed trok ze zich los en rende ze weg, daarin hebben we de afspraak gemaakt dat ik haar meeneem zonder touw. Ze loopt dan eigenlijk los naast me of ik houd lichtjes haar halster, vast maar zonder druk.”

Startkaart

Ondertussen heeft de combinatie elkaar helemaal gevonden. “Ik kan haar haar echt niet wegdenken uit mijn leven en is ze mijn steun en toeverlaat. We komen samen echt van ver samen, want doordat ze zo dik was kon ze amper lopen. Het was echt waggelen, galopperen lukte misschien een paar passen en dan waren we beide op. Ze had een gigantische onderhals waardoor ze zich met rijden overal uit kon drukken, maar ondanks dat heb ik twee jaar geleden bedacht een startkaart aan te vragen.”

Draven

Momenteel is de combinatie L2 startgerechtigd. “Het meest genieten we van buitenritten, lekker het bos in. Ondanks dat ze maar een C-pony is kan ze enorm goed draven, helemaal in het bos. Als we samen met iemand gaan loopt de kleine voorop en draaft de grote paarden eruit. Ik ben vooral heel trots op de band die we hebben, ik kan lezen en schrijven met haar. Ik hoop dat we samen het L2 kunnen uitrijden, het is totaal geen sportpony qua bouw of bewegen dus het is echt flink werken voor beide. Maar het belangrijkste vind ik dat we er beide plezier in houden en dat het geen moeten wordt”, sluit de amazone af.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit