Afbeelding
FEI / Arnd Bronkhorst / Pool Pic

Column Henk Jan Vroom | Kruistocht tegen bandages

Welzijn

“Jarenlang reden wij met bandages, bruine voor het werk en witte voor de show. Niet wetend welke schade wij het paardenbeen aanbrachten. De pees wordt verhit als een gekookt ei en wordt daardoor steeds zwakker en dan is er niet veel meer nodig om de boel te doen escaleren”. 

Paniek

“Als ik ‘s nachts zwetend wakker wordt, realiseer ik me dat het een wonder is dat mijn paarden überhaupt nog lopen! Ik denk dat we het er wel over eens kunnen zijn dat bandages ongunstig kunnen zijn voor het paardenbeen, dus het gebruik is wellicht af te raden, maar de paniek die er nu heerst, lijkt me op zijn zachtst gezegd overdreven.”

Zoveel echte problemen

“Waarom ik mij daar dan toch over opwind? Omdat er nog zoveel échte problemen zijn in het paardenwelzijn, dat dit ‘probleem’ wat mij betreft wel een stukje zou mogen zakken in het prioriteitenlijstje ‘aanpak paardenwelzijn’. Paardeneigenaren zijn zich vaak niet bewust van het leed dat zij hun paard aan doen en laten zich vooral leiden door slimme marketingcampagnes om producten te kopen die het leven van hun paard zogenaamd verbeteren. Onnodige voedingssupplementen, zogenaamd vriendelijke hulpteugels, duur harnachement, dekens die de temperatuur van je paard bijhouden…er is genoeg te koop. Waar de meeste winst te behalen is, is eenvoudig goed paardenmanagement en deskundig rijden. Paarden horen, als het weer dat toelaat, een flink deel van de dag buiten te lopen. Ze moeten vaak ruwvoer hebben, een rustige leefomgeving met weinig veranderingen en het allerbelangrijkst: nooit-never alleen staan. Daarmee doe je het paard een groter plezier dan met de duurste paardendekens.”

Paardvriendelijk paardenmanagement

“Van mij mag de KNHS zich nóg meer richten op de kwaliteit van het paardvriendelijk paardenmanagement en het systematisch trainen verbeteren- en zich wat minder richten op het wetenschappelijk bewijs voor de effecten van bandages. Iedereen kan een paard kopen en voor het rijden van een wedstrijd volstaat een administratief verkrijgbare startkaart. Ik zou willen pleiten voor een verplichte cursus paardenkennis, voordat je aan wedstrijden mee mag doen. En dan zou het fijn zijn als de instructeurs, die verondersteld worden die kennis over te brengen, ook weten waar ze het over hebben. Want scholing van instructeurs is ook een punt van aandacht. Daar valt nog heel wat te winnen. Als de juryleden dan tot overmaat van ramp strooien met punten, zie je in de hogere proeven combinaties in de ring verschijnen die écht niet weten waar ze mee bezig zijn. Dát is pas gebrek aan paardenwelzijn. Daar vallen de bandages bij in het niet. Misschien is het een idee om een wetenschapper in te huren die het effect van ondeskundig paardrijden bestudeert. Ik denk dat niemand verbaasd zal zijn over de uitkomst- en toch doen we er, naar mijn mening, nog lang niet genoeg aan.

Tekst: Henk Jan Vroom