Elysa Stokvis: “Als het paard er niet onder lijdt, is opgeven geen optie”

“Toen ik nog heel jong was, woonden we in Duitsland en hadden we de paarden aan huis. Op een gegeven moment verhuisden we naar Enschede, de paarden gingen in pension en ik ging rijden op een manege. Op mijn achtste kreeg ik mijn eerste eigen pony, deze had al heel wat ervaring dus dat was echt mijn leermeester. Daarna heb ik veel pony’s voor anderen gereden en zadelmak gemaakt, voornamelijk Connemara’s. De liefde voor dat ras zit er nog steeds. Als ik erop terugkijk was mijn ponytijd zo leuk, het was zo onbezorgd. Met mijn pony’s heb ik uiteindelijk L dressuur en Z springen gereden.”

Begin van de paardenfamilie 

“Negen jaar geleden kochten we Lady Million als veulentje. Daarvoor had ik haar broer, maar hier hebben we veel te vroeg afscheid van moeten nemen. Dat was zo’n enorme schat, dus toen ik de kans kreeg om zijn zusje te kopen, was de keuze snel gemaakt. Toen ze vier was heb ik haar zelf zadelmak gemaakt en uiteindelijk hebben we een meter gesprongen. Zij is momenteel drachtig en kan ieder moment bevallen. Het veulentje blijft lekker bij mij, mits alles goed gaat natuurlijk. In de toekomst wil ik meer hobbymatig gaan fokken, zodat ik wat opvolgers heb.”

“Ondertussen staan de paarden weer aan huis en heb ik dus plek voor meerdere paarden, het is moeilijk om een lege stal te hebben. In 2020 kocht ik zowel Roos als Sid, een paar maanden na elkaar en allebei uit Ierland. Roos is een Connemara x Irish Draught en Sid is een Irish Sporthorse. Met Roos spring ik een meter en ik probeer twee à drie keer per maand op wedstrijd te gaan met haar. Dat gaat erg goed, we vallen regelmatig in de prijzen. Verder zijn we begonnen met crossen, dat is echt helemaal haar ding. Voor Roos is het erg bijzonder dat we dit kunnen, aangezien zij de spierziekte PSSM 1 heeft. We hebben het management aangepast en voor nu doet ze het supergoed. Mensen zeiden dat ik het moest opgeven met haar, maar zolang het niet ten kosten gaat van het paardenwelzijn, zet ik altijd door. Dat doe ik ook bij Sid, mijn droompaard. Hij heeft artrose aan de kogels en staat nu zo’n twee jaar stil. Pas geleden heeft hij een nieuwe behandeling gehad, als dit goed aanslaat is er een kans dat hij weer de oude wordt”, vertelt de amazone hoopvol.

Nog verder uitbreiden

“Ik heb ook nog twee Shetlanders, Edje en Jopie. Zij lopen gewoon los op het erf voor de gezelligheid. In 2023 kocht ik Blue, een driejarige Connemara, ook uit Ierland. Haar heb ik zelf zadelmak gemaakt en opgeleid en als zij er klaar voor is mag ze naar een nieuw huisje. Ik vind het toch wel leuk om een Connemara op stal te hebben, die liefde is echt blijven hangen vanuit vroeger.”

“Mocht Sid er niet meer bovenop komen, heb ik een soort back-upplan. Namelijk Ryvelle, een vierjarige merrie. Ik heb haar afgelopen zomer gekocht en ze is net zadelmak. Het plan is om haar rustig verder op te leiden. Ik geef mijn paarden altijd alle tijd die ze nodig hebben, want ik probeer ze zo lang mogelijk gezond te houden.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Dailyinfocus