Lotte Pluim: “We hebben geluk dat Bo-Gi er nog is, dus ik geniet met volle teugen van alles wat we samen doen”

Lange weg

Lotte en Bo-Gi vormen nu al zo’n twaalf jaar een combinatie en hebben samen een lange weg afgelegd in de dressuursport. “Toen ik hem kreeg, was hij net vier jaar oud”, steekt Lotte van wal. “Ik had destijds al een C-pony waarmee ik hobbymatig reed, maar we besloten toch op zoek te gaan naar een pony waarmee ik fanatiek aan de slag kon in de dressuursport. Bo-Gi en ik zijn samen in de B begonnen en schopten het uiteindelijk tot aan het Z2.”

Foto: Foto4U

Omgeschoold 

De combinatie maakte vroeger wel eens een sprongetje voor de afwisseling, maar toen de ruin een blessure kreeg en Lotte geadviseerd werd om hem niet meer in de zetten voor het zwaardere werk, besloot ze het springen, crossen en buitenrijden meer op te pakken. “Hij kon het werk in de hogere klasses niet meer zo goed aan en we mochten vanwege mijn leeftijd toch niet meer bij de pony’s starten, dus ik besloot de wedstrijdsport achterwege te laten. Mijn zus is altijd al fanatiek bezig geweest met crossen, waardoor ik er uiteindelijk ook ingerold ben. We hadden thuis in het weiland wat crosshindernissen staan en Bo-Gi en ik haalden daar beiden zo veel plezier uit dat we wat crosslessen zijn gaan rijden.”

Operatie

Helaas gooide koliek eind vorig jaar roet in het eten. “In november stond Bo-Gi plotseling met koliek op stal. Zijn dunne darm was verdraaid; het was puur pech hebben. Op de kliniek bleek dat een deel van de darmen al erg achteruit was gegaan qua zuurstof- en bloedtoevoer, dus het was nog even spannend of ze iets voor hem konden betekenen. Gelukkig verliep de operatie goed en werden ze naarmate de dagen vorderde steeds hoopvoller over zijn darmen. Na twee weken op de kliniek te hebben gestaan, mocht hij weer mee naar huis en begon zijn herstel. Zijn lichaam heeft een flinke klap gehad en het heeft lang geduurd tot zijn conditie weer goed op pijl was, maar een half jaar na de operatie hebben we samen weer onze eerste sprongetjes gemaakt. En nu, negen maanden later, zijn we het crossen ook weer langzaam aan het oppakken.”

Foto: Daan Braat

Gouden pony

“We hebben geluk dat Bo-Gi er nog is, dus ik geniet met volle teugen van alles wat we samen doen. Ik vind het dan ook vooral belangrijk om hem gezond en fit te houden en samen veel leuke dingen te doen. Mijn hart ligt echt bij de dressuursport, maar ik zou het wel leuk vinden om ooit eens een oefencross of wedstrijd met Bo-Gi te starten als dat er ooit van komt. Het is een gouden pony die je heel voorzichtig moet behandelen, maar hij doet alles voor je als hij je vertrouwt. In de dressuur zette hij altijd zijn beste beentje voor en hoewel hij het crossen soms nog wat spannend vindt, vertrouwt hij mij voldoende om zich ervoor open te stellen. Dat meewerkende in zijn karakter wil ik graag behouden door hem alle tijd te geven die hij nodig heeft en er geen druk achter te zetten”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto’s: Daan Braat / Jaap Koole / Foto4U