Lizzy Gijzen: “Ik weet zeker dat wij er uiteindelijk wel komen, hoe lang de weg ook is”

Lastige zoektocht

Toen Anna afgelopen jaar besefte dat ze afscheid moest gaan nemen van haar toenmalige merrie Goldy, besloot ze alvast rustig op zoek te gaan naar een nieuw maatje. Ze zocht een braaf, bomproof, dressuurgefokt en goed doorgereden paard. En als het kon, wilde ze het allerliefste een Appaloosa. Hoewel het klinkt als een lastige zoektocht, kwam Anna haar nieuwe droompaard eerder dan verwacht tegen. “Ik was van plan om rond mei dit jaar pas een nieuw paard te kopen, maar ongeveer negen maanden geleden kwam ik een advertentie tegen van een prachtige Fries x Appaloosa kruising genaamd Jannes. Hij was nog jong en werd door zijn toenmalige eigenaar enkel recreatief gereden, maar ik besloot toch een kijkje te nemen”, vertelt ze. 

Boef in plaats van braaf

Eenmaal bij aankomst kwam Anna erachter dat Jannes alles had wat ze wilde, en tegelijkertijd totaal niet was zoals ze het bedacht had; hij was een boef in plaats van braaf. “Jannes is ontzettend lief, wat ik heel erg belangrijk vind voor mijn kinderen, maar hij is ook heel slim en intelligent. Ik moet vaak mijn best doen om hem voor te zijn. Hij is erg op zichzelf en het is echt een held op sokken. Het was mij dan ook meteen duidelijk dat het niet makkelijk zou worden met hem, maar wel heel uitdagend en interessant.” Anna kreeg al snel door dat je met hard werken en veel vallen en opstaan ver kon komen met de ruin. “Je moet duidelijk zijn, maar wel vriendelijk blijven. Als hij iets niet wil doen, dan doet hij alsof hij je niet begrijpt of alsof hij het niet kan. Echt een boef dus. Desondanks heeft hij absoluut geen kwaad in de zin. Hij zal je nooit met opzet pijn doen en is zelfs gek op mijn jongste dochter”, vertelt ze lovend.

Bijrijdster

“Anna en ik kennen elkaar nu al een tijdje”, steekt Lizzy van wal. “Mijn voormalige verzorgpony stond op dezelfde stal als Goldy, dus zo kennen wij elkaar. Toen mijn verzorgpony met haar eigenaren meeverhuisde naar een andere stad en Anna wist dat ze in de toekomst op zoek wilde naar een nieuw paard, was de keuze al snel gemaakt; ik zou de bijrijdster van haar nieuwe paard worden. Dat ging een stuk sneller dan verwacht en ik rijd Jan inmiddels al weer acht maanden.”

Foto: Privébezit

Volhouden

Hoewel de ruin in het begin niet altijd even makkelijk was, heeft Lizzy altijd doorgezet. “Het was echt een weg van pieken en dalen met Jan. In het begin wilde hij onder het zadel vaker 360 graden draaien en wegrennen, waardoor ik al aardig wat keren van hem af gevallen ben. Omdat er ook dagen waren waarop het heel erg goed ging, heb ik altijd volgehouden. Ik zag immers in hoe lief hij kon zijn. Nu we elkaar wat beter kennen, weet hij wat hij wel en niet mag doen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat hij bij Anna vaak een stuk liever is dan bij mij. Ik krijg soms nog een rondje rodeo”, lacht ze. “Gelukkig gaat het de laatste tijd heel erg goed. We zijn vorige week voor het eerst alleen naar buiten geweest en ik kan hem nu zelfs met alleen een barebackpad rijden.”

“Ik weet dat wij er wel komen”

“Voor zowel Anna als voor mij geldt dat we vooral veel plezier willen maken met Jan. Het lijkt me leuk om hem in de toekomst eens mee te nemen op dressuurwedstrijd, maar daar zit geen druk achter. We zien wel wat er op ons pad komt. Ik ben ontzettend blij dat ik bij Anna en Jan terecht ben gekomen en weet zeker dat wij er uiteindelijk wel komen, hoe lang de weg ook is”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit