Astrid Smit: “Die droom komt steeds dichterbij”
23 mei 2023, 13:04
Sport
Astrid was 13 jaar oud toen ze de 3-jarige merrie Letitia (v. Charmeur) te rijden kreeg. Dit begon als een lease, maar toen de eigenaren haar wilden verkopen stak Astrids vader daar een stokje voor. Hij kocht haar voor zijn dochter.
De twee waren beide erg jong, maar geven niet graag op. “Ik kwam van de manege af, had pony’s gereden, maar had nog nooit een jong paard gereden of zadelmak gemaakt. Het was dus best een grote stap en ik heb daarom wel even getwijfeld of ik het wel zou doen”, vertelt Astrid aan Hoefslag.
Pieken en dalen Dat traject ging, zoals bij velen, met pieken en dalen. De dag nadat Nederland op slot ging door de corona pandemie, had Astrid een afspraak staan met een zadelpasser. “Ze zouden een zadel op maat gaan maken voor haar, maar doordat alles op slot ging, ging dat natuurlijk niet door. Ik heb daarom met een leenzadel gereden, maar daardoor kreeg ze een blessure in de rug. Door middel van veel fysiotherapie behandelingen en veel grondwerk is dat gelukkig hersteld.”
Toen Astrid 14 jaar oud was hadden de twee een dipje. “Onder het zadel wilde ze niet meer lopen, maar ik wist niet wat ik ermee aan moest. Ik heb dat probleem samen met mijn instructrice aangepakt, waardoor het kwartje gelukkig viel. Ik heb toen geleerd om heel duidelijk te zijn. Daarmee bedoel ik dat ik een duidelijk verschil maak tussen wat het goede antwoord is en wat niet. Na dat dipje zijn we in één seizoen van het L2 naar het M2 gegaan.”
Droom Op dit moment zijn Astrid en Letitia twee punten verwijderd van het Z1. “Het is ineens heel snel gegaan. Ik kwam natuurlijk van de manege af en ik wist van niets. Maar voor ik het wist reed ik M1, schoten mijn punten de lucht in en stond ik als zesde op de lijst voor het regiokampioenschap. Ik was daar wel van onder de indruk, want ik kwam voor mijn gevoel nog maar net kijken en ben nog maar 16 jaar oud.”
Op de regiokampioenschappen hadden Astrid en Letitia te veel last van spanning. Ze eindigden als zestiende. “Ik ben heel blij dat we door hebben gezet, want ze gaat nu echt door het vuur voor me. Toen ze niet meer wilde lopen hebben veel mensen me afgeraden om er op te gaan zitten, maar dat wilde ik absoluut niet! Ik wil heel graag gaan kijken hoever we in de sport kunnen komen. Ik hoop dat we binnen een half jaar ons Z1 debuut kunnen maken, want dat is echt mijn droom!”
Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan