15 augustus 2023, 15:00
Sport
Opvallend
Bijna iedereen kent het wel. Het nerveuze gevoel dat je krijgt als iemand naar je kijkt terwijl je je zeer goed voorbereide dressuurproef rijdt. Je wilt knallen en er kan niks fout gaan, maar vervolgens rijd je die proef toch een stuk slechter dan gepland of gehoopt. Onderzoekers uit Groot-Brittannië hebben onderzocht wat het brein doet waardoor wij deze fouten gaan maken.
Hersenactiviteit Als eerste hebben de onderzoekers het gebied geïsoleerd dat ons deze fouten laat maken. Uit eerder onderzoek is al gebleken dat mensen die weten dat ze bekeken worden krampachtiger hun best doen. Een pianospeler drukt bijvoorbeeld harder op de toetsen dan wanneer hij alleen zou spelen. De onderzoekers lieten mensen twee video’s bekijken. Tijdens het kijken naar deze video’s moesten de deelnemers een object vasthouden en alert zijn op de hoeveelheid kracht die ze op het object uitoefende. Gedurende het onderzoek werd hun hersenactiviteit gemeten.
Invloed prestaties Bij de ene video bekeken ze twee mensen waarvan zij dachten dat die twee de resultaten van de kijker zelf aan het beoordelen waren. Daarna kregen ze een video te zien waarbij ze naar twee mensen keken waarvan het de schijn had dat deze mensen resultaten aan het beoordelen waren van iemand anders. De deelnemers gaven zelf aan zich nerveuzer te voelen bij de eerste video. Uit de testresultaten bleek dat zij het object ook harder vastpakte dan dat ze zelf realiseerde. De gevolgen hiervan kunnen zich zowel positief als negatief uiten. In een situatie waarbij veel kracht nodig is (zoals hardlopen of gewichtheffen) wordt het gewenste resultaat versterkt. In een situatie waarbij de fijne motoriek nodig is, zoals paardrijden, beïnvloedt het de prestaties eerder negatief.
Inferieure pariëtale cortex Uit scans blijkt ook dat het gedeelte van de hersenen dat ons helpt met de fijne motorische functies, de inferieure pariëtale cortex, inactief wordt op het moment dat mensen zich geobserveerd voelen. Dit gedeelte van de hersenen werkt samen met een ander deel van het brein dat neurologen het AON (actie observatie netwerk) noemen. Het AON houdt zich onder andere bezig met het mentale proces, waarbij we inschatten wat een ander persoon denkt of doet gebaseerd op zijn gezichtsuitdrukking. Het gevolg is dat als dit gebied aangeeft dat de jury denkt dat je het goed doet je het ook eerder goed doen. Als het gebied echter een negatief gevoel oppikt dan valt de inferieure pariëntale cortex stil, waardoor je ook slechter zal presteren in de ring.
Faalangst Volgens de onderzoekers hangt het een sterk samen met het ander: “AON kan ook met faalangst te maken hebben. Als mensen denken dat ze nauwlettend in de gaten worden gehouden, dan ligt hun focus ook eerder op het willen weten wat het publiek van henzelf en hun prestatie denkt. Mensen met een extreme vorm van faalangst kunnen door middel van neurologische stimulatie de faalangst verminderen.” Mensen leren dan om te gaan met hun eigen hersenactiviteit. De onderzoekers benadrukken dat het belangrijk is te geloven dat het publiek in je gelooft en wil dat je goed presteert.
Positieve feedback Een van de dingen die een ruiter met faalangst kan doen is het rijden van een proef waarvan vrienden, familie en andere supporters je veel applaus en positieve feedback geven. Dit regelmatig herhalen reduceert het negatieve denken, waardoor de controle over de fijne motoriek behouden blijft. Het stimuleert ook nog eens de zelfvertrouwen. Voor de jury ligt hier ook een schone taak. Kijk blij en positief naar de deelnemer!
Bron: Horsetalk / Hoefslag