Column Denise Dekens | “Paardensport is op en top passie!”

Wereldpodium

Toen de paarden naar huis waren was het met de Olympische Spelen nog lang niet gedaan. Het mooie van dit evenement is dat er zoveel sporten en sporters bij elkaar komen en er echt een wereldpodium geboden wordt voor iedereen en alle takken van de sport. Nooit kijken er ook zoveel niet paarden mensen naar de paardensport als bij de Spelen.

Nieuw leren kennen

 Andersom geldt hetzelfde, zeker ook voor mij. Ik heb heel veel sporten bekeken en ook heel veel sporten nieuw leren kennen. Sporten waar je normaal eigenlijk nooit naar kijkt of zelfs geen weet van hebt, zijn tijdens de Spelen wel heel erg leuk om te volgen. Zo heb ik veel van de atletiek bekeken, zoals hordenlopen, hoogspringen, verspringen, kogelstoten, speerwerpen en noem maar op. 

Ook was ik getuige van de ongelofelijke prestaties van Sifan Hassan op drie afstanden en de gouden medailles in het baanwielrennen van Harrie Lavreysen. Normaal zou ik er de tv wellicht niet voor aan zetten, maar de hele sfeer en beleving van de Olympische Spelen is echt uniek. Je wordt er echt ingezogen. 

Grote dosis passie

Wat by far de gemeenschappelijke factor is van alle sporters, is de enorme passie waarmee ze hun sport uitoefenen Vier jaar lang was de blik op Parijs en is er alles aan gedaan om daar een topprestatie neer te zetten. Dat vergt enorm veel discipline en doorzettingsvermogen en een hele grote dosis passie. 

Die passie gaat gepaard met veel emoties; van ultieme blijdschap tot ontroostbare sporters. Kijkende naar de paardensport hebben wij nog een extra dimensie, namelijk de liefde en vriendschap die we hebben voor en met de paarden. Je levert niet een prestatie alleen, maar samen met je paard. Een top prestatie kan alleen tot stand komen als er een hele speciale band is met een paard, met wederzijds vertrouwen en begrip. 

Paralympische Spelen

Dat zien we nu ook weer bij de Paralympische Spelen, waarin de band tussen paard en ruiter ongelofelijk belangrijk is voor alle ruiters met een beperking. Zij moeten echt kunnen vertrouwen op hun paard en leggen hun, vaak fragiele, gezondheid ‘in handen van’ hun viervoeter. Dit met een lichaam dat op een andere manier werkt en er vaak sprake is van ongecontroleerde bewegingen en onbalans. Toch zien we echt harmonieuze proeven, heel veel blije gezichten en heel veel liefde en passie.

De band tussen ruiter en paard maakt de paardensport uniek en dat moeten we zeker koesteren!