Karin Gevers-Smakman: “Steeds meer waardering voor onze proeven”

Tussendoor bracht ze paarden uit van anderen, maar telkens als ze hogerop kwam eindigde het avontuur. “De eigenaren pakten ze dan vaak zelf weer op. Daaruit ontstond het idee om weer een paard voor mezelf te kopen, zodat ik mijn eigen traject kon bepalen”, vertelt Karin aan Hoefslag.

Beste keuze ooit

Vier jaar geleden liep Karin Jay (v. Charmeur) tegen het lijf. “Ik zocht eigenlijk een paard met wat ervaring, want ik wilde al vanaf kleins af aan naar het Z1. Vroeger wilde ik natuurlijk met hoedje rijden, maar toen dat werd afgeschaft bleef het Z1 het doel. Toen ik opzoek ging naar een paard was ik 41 jaar, dus ik wilde niet meer aan een jong paard beginnen. Niet meer aan een driejarige bijvoorbeeld.”

Dit veranderede toen ze Jay tegenkwam. “Hij was net vijf geworden, maar pas zadelmak gemaakt op zijn vierde. Hij was dus super jong in zijn doen en laten, net als een driejarige. Hij kon nog niets maar hij was super lief en gaf me heel veel vertrouwen. Ik besloot uiteindelijk dus toch om het avontuur met hem aan te gaan en dat is de beste keuze die ik ooit heb gemaakt.”

‘Grote vriendelijke reus’

“Afstammingen van Charmeur zijn vaak best pittige paarden, maar Jay is juist heel zachtaardig en lief. Hij wil altijd werken én is heel talentvol. Jay is 1.80m groot, dus ik noem hem vaak mijn ‘Grote vriendelijke reus’. Nadat ik hem kocht ben ik gelijk aan de slag gegaan samen met mijn instructeur. We kwamen er al snel achter dat hij ook écht wel fijn kon lopen.”

In de corona periode reden Karin en Jay hun eerste wedstrijden. “We wilden graag op locatie proeven gaan rijden, maar dat kon natuurlijk niet. We hebben daarom online wedstrijden gereden en vlogen van het naar het L1, L2, M1 en we behaalden de eerste punten in het M2. De punten vlogen me om de oren, maar dat maakte me soms best zenuwachtig. Jay had natuurlijk nog nooit op een ‘echte’ wedstrijd gelopen, zoals die voor corona georganiseerd werden.”

De eerste twee wedstrijden na de pandemie waren daarom ook best een uitdaging. “Hij had natuurlijk nog nooit een juryhokje gezien. We waren natuurlijk wel een paar keer op een andere locatie gaan trainen, maar dat is toch anders dan een wedstrijd. We moesten natuurlijk binnenkomen op de A-C lijn en kwamen dan recht op het juryhokje af. De eerste wedstrijden hebben we bij C de hoefslag niet geraakt, haha! Gelukkig verbeterde dat super snel.”

Steeds meer waardering

In mei 2022 debuteerden Karin en Jay in het Z1. “We hadden mijn doel eigenlijk binnen drie jaar tijd behaald! Dat ging echt veel sneller dan ik had verwacht.” Jay is een super charmant paard om te zien en heeft zich geweldig ontwikkeld. “Tijdens ons Z1-debuut kwam er al iemand naar me toe die vroeg of hij te koop was! Ik zei toen heel stoer: ‘Alles is te koop’, maar daar ben ik later wel op teruggekomen. Het is super gaaf dat we het al zover geschopt hebben en dat er steeds meer waardering komt voor de proeven die we neerzetten. Ik wil heel graag kijken hoever we kunnen komen en heb bovendien in het dagelijks leven super veel lol met hem. Ondanks zijn talent is hij nog altijd mijn ‘Grote vriendelijke reus’. Jay kan soms best scherp zijn, maar als mijn elfjarige dochter erop gaat dan zie je hem veranderen. Hij weet dan dat hij voorzichtig moet doen en dat er dan iets anders van hem verwacht wordt. We kunnen hem voorlopig dus echt nog niet missen!”

Heeft Karin haar doel al aangepast? “Ik zou heel graag weleens met een slipjas willen rijden. Dat lijkt me super gaaf, maar dat is niet perse een doel. Ik merk dat Jay nu echt wel op begint te vallen op wedstrijden. We worden steeds serieuzer genomen merk ik, dus dat is super leuk. Ondanks alle successen kom ik natuurlijk nog maar net kijken. Ik heb hiervoor tot het M1 gereden, dus alles wat we nu doen is voor ons beide nieuw. We doen dit echt samen. Ik voel dat er nog veel meer in zit, maar we zien wel waar we eindigen. Ik pin me nergens op vast!”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Christel Habraken