Larissa Klaassen met Wispering Shadow
Larissa Klaassen met Wispering Shadow Foto: DigiShots

Subtop | Larissa Klaassen overwint in ZZ-Zwaar Urk met Wispering Shadow K: “Het is een paard naar mijn hart”

Dressuur Subtop

Larissa Klaassen wint het ZZ-Zwaar op Urk met Wispering Shadow K. Met 61,21% en 60,29% heeft ze twee oranje lintjes in ontvangst genomen. “Ik was de dag ervoor hard van een paard gevallen en twijfelde of ik wel moest gaan, aangezien ik veel pijn had. Maar ik heb twee fijne proeven gereden, dus ik ben blij dat ik ben gegaan en ben trots op het resultaat.”

Advertisement

Ontspannen

“Ik dacht we zien wel hoe het gaat, want ik had toch ook pijnstilling. Thuis is mijn paard lekker zichzelf en soms een beetje gek, maar op wedstrijd is hij heel pittig. Hij vindt wedstrijden superleuk en gaat er volle bak voor. Ik denk dat hij nu wel aanvoelde dat ik last had, want hij was heel lief en voorzichtig. De proeven waren dan ook niet spectaculair of heel actief, zoals had gekund. Het waren twee brave proeven, maar ik ben ontzettend blij. Als we in de training fanatieker rijden dan wordt hij heel ijverig en raak ik hem kwijt van de achterhand. Daar hebben we nu hard aan gewerkt en ik merkte dat het in deze proef goed samen kwam. De activiteit kan dan nog beter, maar ik kon ontspannen mijn proefjes rijden. Het was die dag ook nog heel benauwd, maar het was goed georganiseerd. We reden binnen los en buiten de proef, alles lag er goed bij en het waren leuke mensen. Op Urk is het toch anders, net als op Texel. De groom die mee was, zei: ‘er ligt een zeehond op de rotonde’, een neppe natuurlijk, maar ik voelde me gelijk helemaal thuis.”

Leeft voor de sport

“Tom van Foto4U was er ook en die heeft altijd zoveel liefs te zeggen over mijn manier van rijden. Dat was erg leuk, dus het was een geslaagde dag en als je rijdt dan vergeet je even dat je last hebt van je bekken. Al deed het opstappen en afstappen behoorlijk zeer. Maar we zijn niet voor niets gegaan, want ik heb weer twee winstpunten binnen. We hoeven nu nog maar twee winstpunten en dan mogen we PSG starten. Dat is heel gaaf, want niet alle paarden op twintigjarige leeftijd lopen nog kwiek de baan rondt. Hij leeft echt voor de sport. Hij is wat dat betreft hetzelfde als ik met het wielrennen. Trainen doe je omdat het moet om beter te worden, maar met wedstrijden ben je pas echt aan. Elke keer als de trailer op het erf staat dan rent hij erin. Op wedstrijd is het een brok energie en blijheid. Dan weet je dat je hem er echt een plezier meet doet, dus zolang dat blijft, neem ik hem mee. Ik denk dat als je hem met pensioen zet dat hij wegkwijnt, dan ben je hem zo kwijt. Hij is heel speciaal.”

Ingespeeld op elkaar

“Mensen vragen zich soms af hoe ik zo netjes de proeven rijdt als pararuiter, want ik zie de letters niet. Er staat een caller op X die de letters roep. Daarnaast zijn mijn paard en ik heel echt als team. Als hij richting een hoek loopt dan voel ik dat op de manier hoe hij in zijn lijf reageert. Hij zal ook nooit over de hekjes springen. We zijn zo op elkaar ingespeeld dat het bijna vanzelf gaat. Als iemand met zijn ogen dicht op het paard rijdt zonder dat ooit te hebben gedaan, dan is het lastig, want je hebt dat nog nooit gedaan. Ik ben niets anders gewend, voor mij is het altijd al zo geweest. Het is wel belangrijk dat ik een goede afstemming heb met mijn caller, want die moet het op tijd roepen anders ben ik te vroeg of te laat. Als je dan zo’n fijne proef kunt rijden en je als pararuiter de valide ruiters eraf rijdt, ben ik stiekem heel trots. Het is tof dat het op dit niveau ook zo goed gaat.”

Kracht

“Met het losrijden stap ik altijd veel tussendoor en we rijden twee proeven, dan zit je er toch een uur op. In de PSG hoef je maar één proef te rijden, dus dan kan ik hem ook net even wat scherper rijden. Ik denk dat het met zijn leeftijd wel gunstiger is en hij kent in principe ook alles tot de wissels om de twee. De piaffe vindt hij heel lastig, de vorige eigenaren hebben daar destijds wel een beginnetje meegemaakt en ik pak het soms spelende wijs me, maar ik weet niet of dat kwartje ooit nog valt. Passage kan hij wel heel mooi, want het is echt een spierbonk en hij moet het hebben van kracht. Hij is niet het langbenige, elegante dressuurpaard en als je hem zou zien dan verwacht je niet dat hij dressuur loopt. Hij is volbloed met wat Trakehner. Hij heeft een giga mooi front en een goed achterbeen. Hij vindt passage bijna makkelijker dan de normale draf, dan kan hij door de lucht zweven en dat vindt hij leuk en makkelijk. Hoe hoger hij komt hoe makkelijker het hem af gaat, dat is zo leuk. Met de galopwissels is hij ook fanatiek, soms zo erg dat we de laatste wissels bijna in de achtste versnelling doen. Het is echt een paard naar mijn hart, want zo ben ik ook. Het is tof dat het zo samenvalt. Ik heb de PSG proef ook doorgelezen en vind het makkelijker dan de ZZ-Zwaar, aangezien de lijntjes wat gunstiger liggen en de extra wissels springt hij met twee vingers in de neus. Wellicht dat we zelfs daarna nog de Inter I kunnen starten. Zolang hij het nog kan, gaan we kijken hoever we kunnen komen. Alles wat we nu bereiken, zie ik als winst. Ik mag in mijn handjes knijpen dat hij het nog zo goed doet!”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Digishots