Subtop I Liesbeth Couwenberg wint Inter I in Beesd met Helios: “Ik had dit nooit verwacht”

Steeds beter

“Het ging zeker niet slecht. Het drafgedeelte ging goed, maar in de galop gingen we een paar keer de mist in. Dat terwijl hij in de training bijvoorbeeld de pirouettes erg goed kan. Hij scoorde wel goed op zijn uitgestrekte gangen en ook de stap was niet slecht. De stap is zeker niet zijn sterkste punt. Hij liep dus zeker niet onverdienstelijk en het gaat steeds beter. We werken vooral aan de gedragenheid en afdruk in de draf. Daardoor wordt zijn galop soms wat hectisch en gaat hij in elkaar lopen. Ik vergeet dan nog wel eens dat ik dat moet laten afvloeien als we in de proef bezig zijn. Maar we trainen rustig verder richting de Grand Prix. Al moet ik wel zeggen dat ik dit al een hele uitdaging vindt. Ik weet dus niet of het ons gaat lukken om in de Grand Prix te starten, maar hier ben ik ook al tevreden mee. Ik had het nooit verwacht.”

Gegund

“Ik leste al heel lang bij Anne en Gert-Jan Van Olst. Ik had namelijk een Negro merrie en die was voor mij te sterk. Uiteindelijk heeft Anne die merrie doorgetraind en kon ze alles. Maar op het moment dat het van mij moest komen dan liet de merrie het afweten. Van Gert-Jan kreeg ik de merrie niet mee naar huis, want het zou niets worden. Uiteindelijk heeft Benjamin hem doorgereden en is de merrie verkocht in de veiling naar België als fokmerrie. Tijdens de veiling werd Helios niet verkocht. Toen kwam Gert-Jan bij mij dat hij nog wel een leuk en fijn paard had te staan, maar die had zijn tijd nodig. Dat was de driejarige en jeugdige Helios. Hij is nu elf jaar en met hulp van Benjamin Maljaars, Lilian van den Bogaard en Bart Bax is hij op dit niveau gekomen. Hij was mij op dat moment gegund, want anders had ik hem nooit gevonden. Hij is ontzettend braaf, maar kan ook ondeugend zijn in de goede zin. Hij zal je er nooit afgooien, maar als hij zijn aandacht niet krijgt wanneer ik naast hem sta, dan bijt hij je soms stiekem alsof hij jaloers is. Het is een makkelijk, leuk en fijn paard. Maar hij als hij iets niet wilt doen dan doet hij het ook niet. Ik ken hem door en door na zo’n lange tijd. We hebben een mooie band met elkaar.”

Altijd een paardenmeisje geweest

Vroeger sprong de amazone nog 1.30m met haar springpaard en is op Indoor Brabant over een muur van 1.90m gegaan. Maar of ze nu nog wil springen? “Nee, want ik heb een lange tijd niet gesprongen en dan ga je twijfelen dan moet je dat niet meer doen. Ik heb vroeger ook de opleiding in Deurne gedaan en aan vierspan mennen gedaan. Ik zit mijn hele leven al in de paarden. Toen mijn springpaard verkocht werd en mijn dressuurpaard overbleef, ben ik mij volledig gaan focussen op de dressuur. Toen Helios zes was, zijn we voor het eerst op wedstrijd gegaan. Ik had nooit verwacht met hem op wedstrijd te gaan en zo hoog te komen. We hebben veel doorlopen en gewonnen. We leren nog steeds iedere dag. Helios en Häkinnen zijn tweelingbroers, want de eitjes zijn geïmplanteerd in de draagmoeders. Ze hebben een keer samen op een wedstrijd in Liempde gereden op hetzelfde niveau. Dat was erg leuk.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.