Elin Nycolaas: “Hoewel Isa niet altijd even makkelijk is, zou ik haar nooit willen inruilen”

Op slag verliefd

Elin heeft de gitzwarte merrie nu zo’n twee jaar in haar bezit. “Ik was destijds niet actief op zoek naar een nieuw paard, maar ik hield mijn ogen wel open. Ik kon immers niet voor altijd bij de pony’s blijven rijden”, steekt ze van wal. “Ik was eigenlijk niet zo enthousiast over Isa, omdat ik van haar vorige eigenaresse wist dat ze af en toe heel sensibel en pittig kon zijn. Mijn stiefvader wist me uiteindelijk te overtuigen om toch een kijkje te nemen, omdat ze erg dicht bij ons in de buurt stond. Toen ik haar eenmaal in het echt zag, was de klik er direct. Ze voelde, tegen mijn verwachtingen in, heel veilig en vertrouwd aan. Het was echt opstappen en wegrijden.”

Aftasten

“Dat sensibele zit echt in Isa’s karakter. Het is gewoon een pittige tante. Gelukkig weet ik nu steeds beter hoe ik daarmee om moet gaan en hoe ik dat kan omzetten naar kracht en looplust. Ze kan soms nog wat heftig reageren op veranderingen of spannende situaties, maar ze zal altijd haar best doen voor je. Op de dagen waarop ze ontspannen is, kan ik haar met enkel een neckrope rijden. Dat laat wel zien hoe braaf ze eigenlijk is. Het is echt een kwestie van aftasten hoe ze zich per dag voelt, want er zijn soms ook dagen waarop we even een stapje terug moeten doen. Ze heeft een pittige en sensibele kant, maar ik kan met haar ook dingen doen die ik met andere paarden nooit gekund heb. Dat is het mooie aan haar”, vertelt ze lovend.

Verhuizing

Hoe lastig de merrie soms ook kan zijn, Elin stapt altijd met een tevreden gevoel af. “Dat vind ik zo leuk aan haar. Het is wat dat betreft echt een bijzonder paard. Ik heb haar een aantal maanden geleden naar een andere stal verhuisd, maar daar voelde ze zich totaal niet thuis. Het ging van kwaad tot erger en ik herkende mijn eigen paard op een gegeven moment niet meer terug. Ze zat enorm slecht in haar vel en sloot zich volledig af voor mij. Ik heb daarom besloten haar weer terug te verhuizen naar onze oude stal, waar ze zich altijd heel fijn heeft gevoeld. Sinds ze daar weer staat, is ze enorm opgebloeid. Het geeft mij heel veel rust om te zien dat ik de juiste keuze heb gemaakt.”

M1-debuut

In de moeilijke periode rondom de verhuizing heeft Elin ook een wedstrijdpauze ingelast. “Ik heb Isa een maandje geleden voor het eerst weer uitgebracht op wedstrijd na die lastige tijd. Ik merkte daarin dat zij de routine enorm miste, waardoor ze wat spanning toonde. Als er eenmaal routine in zit en ze iets beter weet wat ze kan verwachten, dan krijgt ze er zelf ook veel meer plezier in. Ze heeft nu eenmaal veel stabiliteit nodig. We zijn M1-startgerechtigd, maar ik wil eerst het L2 helemaal goed bevestigd hebben. We gaan de wedstrijden nu weer langzaam oppakken, dus hopelijk kunnen we binnenkort ons debuut maken.”

Dromen

“Het is altijd al mijn droom geweest om Z met haar te kunnen starten, maar daar neem ik alle tijd voor. Bij wijze van spreken doen we er nog tien jaar over! Hoewel Isa niet altijd even makkelijk is, betekent ze heel veel voor mij. We zijn uit een diep dal geklommen en dat heeft onze band enorm versterkt. Ik zou haar nooit willen inruilen voor een makkelijker paard. Het lijkt me dan ook heel erg mooi om ooit een veulen van haar te fokken, zodat ik altijd nog een stukje van Isa bij mij kan houden. Als ik de kans krijg, dan grijp ik die met beide handen aan!”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nlis niet toegestaan.

Foto: Eveline Minnee Fotografie