Natascha Meijndershagen over eerste EK: “Je groeit enorm naar elkaar toe in zo’n weekend”

Zoektocht

Vlak voordat de coronaperiode begon, besloot Natascha op zoek te gaan naar een nieuw dressuurpaard. “Ik wilde heel graag een PRE of Lusitano hebben, omdat ik dat ontzettend mooie paarden vind. Ik was gericht op zoek naar een paard met goede gangen, omdat ik er graag de dressuursport mee in wilde. Ik heb eerst gewoon hier in Nederland gezocht, maar uiteindelijk ben ik met de hulp van Ellen Schuthof van Stal Paradiso verder gaan zoeken in Spanje”, vertelt ze.

Op de gok gekocht

“Ellen heeft veel ervaring met Spaanse paarden en heeft ook veel connecties in Spanje, dus omdat wij door corona zelf niet naar Spanje konden afreizen, heeft Ellen mij video’s doorgestuurd van potentiële paarden. Daar zat ook een video van Lentisco bij. Ik heb hem uiteindelijk vanaf een video, en dus een beetje op de gok, gekocht en naar Nederland laten brengen.”

Botsing

Toen de jonge hengst aankwam in Nederland, was hij pas een aantal weken onder het zadel. “Hij vond het super spannend, maar was echt ontzettend braaf. Hij was makkelijk aan de hand, was braaf onder het zadel en kon gewoon tussen de merries staan. Toen ik hem net een maandje had, was ik met een losse teugel aan het stappen. Een andere ruiter stapte op een jong paard, maar dat jonge paard schrok en klapte tegen de achterhand van Lentisco op. Ik ben er vanaf moeten springen, omdat hij totaal in paniek raakte. Sindsdien is Lentisco best wel veranderd.”

Déjà vu

Na een paar dagen besloot Natascha weer voorzichtig op te stappen in de buitenbaan, waar toen niemand anders aan het rijden was. “Ik had totaal geen idee of ik gewoon weer op kon stappen, want hij was echt heel erg geschrokken van wat er een paar dagen eerder was gebeurd. Toen ik er eenmaal op zat, voelde hij wel heel ril, maar verder deed hij het goed. We zijn voorzichtig naar de binnenbaan gegaan en ook dat ging redelijk goed. De volgende dag sprong er echter precies op de plek van de botsing een ander paard aan in galop, waardoor Lentisco een soort déjà vu kreeg en weer totaal in paniek raakte. Dan houd je zo’n snelle en wendbare Spanjaard gewoon niet tegen en kun je zo’n schrikreactie niet uitzitten. Helemaal als je hem nog niet zo lang hebt en kent, want met de tijd leer je wel hoe je daar het beste mee om kan gaan. We vielen helaas allebei. Lentisco had lichamelijk zelf gelukkig niks, maar ik brak wel mijn hand.”

“Opstapeling van pech”

“Ik heb toen besloten om hem te laten castreren in de hoop dat hij wat nuchterder zou worden en hij misschien beter kon leren hoe hij met die paniek om kan gaan. Helaas ging ook de castratie niet van een leien dakje. Hij kreeg een infectie, waarvan hij best lang moest herstellen, en daarna kreeg hij ook nog eens een hele erge maagzweer. Het was echt een opstapeling van heel veel pech. Toen Lentisco hersteld was, heb ik hem een tijdje door iemand anders laten trainen, omdat mijn hand nog aan het herstellen was. Ik ben in die tijd zelf veel met schriktraining aan de slag gegaan vanaf de grond.”

Vertrouwensbreuk

Bij de tijd dat Natascha hem zelf weer kon oppakken, was het grootste gedeelte van Lentisco’s onzekerheid weg. “Na vier maanden ben ik er zelf weer op gegaan. Hoewel Lentisco’s onzekerheid in de bak minder was, was het vertrouwen onder het zadel wel weg bij ons beiden. We hebben hard moeten werken om het vertrouwen terug te winnen en ik denk dat het wel een jaar heeft geduurd tot we weer een beetje op niveau waren en klaar waren voor een wedstrijdje.”

Foto: Romance shoots

Iberische Dressuurmasters 

Met een aantal wedstrijden in de benen, startte de combinatie begin oktober op de Iberische Dressuurmasters in de klasse voor jonge paarden. “Omdat de proeven die daar gereden worden een beetje op M-niveau zijn en het ons daar goed af ging, heb ik besloten hem daarna in de reguliere dressuur ook in het M te gaan uitbrengen. Toen ging het opeens heel snel”, lacht ze. “Daarna ontving ik een mail dat we van start mochten gaan op het EK voor Iberische paarden. Zowel het NK als het EK was voor ons beide helemaal nieuw, maar het waren wel hele gave ervaringen!”

“Heel indrukwekkend”

Ook op het EK, dat begin november in België georganiseerd werd, ging de combinatie van start in de rubriek voor jonge paarden. “Dit was ons eerste grote kampioenschap, dus het was ontzettend leuk om zoiets mee te maken. Het was heel indrukwekkend om tussen al die buitenlandse ruiters en amazones te rijden, omdat zij toch wel een andere rijstijl hebben dan de meeste ruiters hier in Nederland. Het was door Lentisco’s onzekerheid bij andere paarden best een uitdaging om tussen die paarden te rijden, maar hij deed het ontzettend goed. We hebben twee nette proeven kunnen laten zien en werden beloond met scores van 67,8% en 67,2%.”

“Je groeit enorm naar elkaar toe”

“Ik ben meer dan tevreden, helemaal gezien we in een opwelling meededen aan het NK en ik helemaal nooit verwacht had om überhaupt op het EK te mogen starten. Ik hoop volgend jaar weer mee te kunnen doen, maar dan in een hogere klasse, waarbij je ook een kür op muziek mag laten zien. Je groeit enorm naar elkaar toe in zo’n weekend, omdat je de hele dag samen bezig bent en echt op elkaar moet vertrouwen. Door alles wat we samen hebben meegemaakt, hebben Lentisco en ik een hele sterke band kunnen opbouwen. Hij is het eerste paard waar ik echt een diepe connectie mee heb”, sluit ze af.

Foto: DVPhotography 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.