Sylvia van den Hurk: “In de Working Equitation voel ik mij echt thuis”

Van koudbloed naar warmbloed

Sylvia reed met de Haflinger Jessie in de klasse Z1 dressuur. Ze vertelt “Jessie huurde ik al vijf jaar van de staleigenaar en we reden samen ook wedstrijden. Ik merkte dat de Z1 haar top was en we hadden de focus van het wedstrijd rijden verlegd naar het maken van buitenritten. De staleigenaar vroeg of ik zijn jonge paard eens wilde borstelen. Ik was meer van de koudbloeden, maar tijdens het borstelen dacht ik nog die merrie is leuk. Ze was nog niet zadelmak en ik ging er mee aan de slag. Ze werd steeds leuker en ik ben haar gaan huren. Ik ben de eerste die ooit op haar rug heeft gezeten en na drie jaar huren kocht mijn zus een plek met eigen weiland. Anderhalf jaar geleden heb ik Jillz gekocht en is ze verhuisd naar mijn zus.”

Sylvia samen met haar merrie Jillz - Foto: Van Derven fotografie 

Druk op dressuurwedstrijden 

“Jillz was wel wat heter dan Jessie en daar moest ik in het begin wel aan wennen. Ik heb daar steeds beter mee leren omgaan. Voor mij lag de focus op de dressuur, want ik had nu dan een echt dressuurpaard zoals werd gezegd. Ik heb veel wedstrijden met haar gereden, maar hoe hoger ik kwam hoe meer druk ik voelde. We rijden inmiddels Z1 dressuur. Op de wedstrijden voelde ik zoveel stress en merkte ik dat ik meer een show neer wilde zetten. Daar voelde ik me daarna rot over, zo ben ik helemaal niet. Ik wil gewoon ontspannen rijden, maar hoe meer ik me wilde meten aan de rest hoe slechter de punten werden”, vertelt Sylvia.

Working Equitation

Het gevoel bleef knagen totdat ze de discipline Working Equitation tegen kwam. “Ik zag een video op Youtube en dacht, dat is leuk! Ik wist niet zo goed of het bij Jillz zou passen, maar het bleef wel in mijn hoofd hangen. Op Facebook zag ik een clinic voorbij komen en dat leek me leuk om het op een vrijblijvende manier te proberen. Sinds die clinic ben ik verkocht. De sfeer op wedstrijden ervaar ik als heel anders dan op dressuurwedstrijden. Alle deelnemers staan elkaar aan te moedigen en alleen dat vind ik al super tof. Jillz begint de onderdelen steeds beter te snappen. Ik reed al vaak met pionnen en balkjes in de bak om de oefeningen leuker te maken en dat is precies de bedoeling van Working Equitation. We hebben nu twee wedstrijden gereden en de derde staat op de planning.”

Sylvia samen met haar moeder  - Foto: Sylvia van den Hurk 

Voerbeloning voor extra plezier

“Ik heb nog steeds wel de ambitie om hogerop te komen in de dressuursport, maar op dit moment train ik er niet voor. Mijn belangrijkste doel is om meer plezier te hebben met haar. We gaan ook op buitenrit en dan heeft ze nog wel wat spanning, maar dat gaat steeds beter. Ik hoop dat ik op een gegeven moment alleen met haar naar het bos kan. Ik rijd haar met een voerbeloning, om extra duidelijk te maken wanneer ze het goed doet. Dit zorgt bij haar voor extra motivatie en plezier in het werk. Mijn moeder gaat altijd mee naar alle lessen, clinics en wedstrijden. We doen het samen en zonder haar zou ik geen wedstrijden kunnen rijden. Ze regelt alles voor mij en ik ben haar daar heel dankbaar voor.”

Speciaal gevoel

“Jillz is een heel werkwillig paard die ontzettend lief is. Ze betekent veel voor mij en dat komt ook mede door mijn vorige instructrice. Ze heeft mij getraind van het B tot het Z1 met Haflinger Jessie en ik heb onwijs veel van haar geleerd. Helaas werd ze ziek en net voordat ze overleed kwam ze Jillz tegen en zei ze tegen de staleigenaar dat hij haar moest kopen. Dat was het laatste paard dat ze had uitgekozen voor ze overleed. Het is voor mij wel heel speciaal dat ik Jillz heb overgekocht en zoveel plezier met haar heb”, vertelt de amazone.

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto’s: Esra van Dam / Van Derven fotografie