Diederik van Silfhout richt paarden af tot aan het hoogste niveau. Hoe krijgt hij zijn paarden toch iedere keer zo goed voor elkaar? “Een goede basis”, luidt het antwoord. Een recht paard hoort daarbij.
“Ieder paard wordt enigszins scheef geboren; dat is iets natuurlijk s. Je hebt paarden met een voorkeur voor rechts en paarden met een voorkeur voor links. Net als bij mensen. Of een paard scheef over de benen gaat, kun je zien aan het sporen van de voeten”, vertelt Diederik
“Een recht paard loopt met zijn achtervoeten in het spoor van zijn voorvoeten. En dan maakt het niet uit of het paard op de rechte zijde of op de volte loopt. De mate van scheefheid van een paard merk je ook in de training. Als je erop zit, voel je dat het paard niet gelijk is aan twee kanten. In de aanleuning is er altijd één sterke kant. Deze kant is meestal ook moeilijker in te buigen. Het paard maakt zich aan die kant sterk, omdat het het achterbeen aan die kant wil ontlasten. De andere kant van het paard is juist makkelijk in te buigen. We noemen deze kant de holle kant.”
“Dikwijls is het -zeker bij een jong paard- moeilijk om aan die kant verbinding met de mond te krijgen. Met het recht richten ben je nooit klaar. Wel kun je met de juiste training het paard heel veel rechter krijgen. Maar zelfs bij mijn Grand Prix-paarden blijf ik werken aan de rechtgerichtheid, als belangrijk onderdeel van het basiswerk.”