Geesje Raimond: "Ik ben er nog lang niet klaar voor om af te stappen"

14 april 2020, 00:00 Dressuur Ondanks dat Geesje Raimond al 18 keer is geopereerd aan haar rug, en inmiddels zo ongeveer alle botten in haar lichaam eens gebroken heeft, brengt ze haar PRE-hengst Mojito of Favorito CLV momenteel uit in de Inter I. "Het klinkt misschien rot, maar eerlijk gezegd ga ik liever dood door een val van een paard dan dat ik de rest van mijn leven niets meer doe", geeft Raimond toe. De amazone werd geopereerd aan hernia's, brak meermaals haar rug en ook verschillende ribben. Het meest  meest heftige ongeluk gebeurde in 2014, op vakantie in Spanje. Van dat ongeluk weet Raimond echter niet veel meer. "Ik weet alleen nog dat we de berg op gingen, en dat de merrie waar ik op zat begon te bokken. Ik zei nog tegen degene die mee was dat ik dat niet erg vond, maar dat ik wel al vier gebroken ribben had. Ik heb me laten vertellen dat het paard met mij er op achterover is geslagen, dat ik tussen de rotsen viel met het paard bovenop me. Het Spaanse zadel wat er op lag drukte daarbij in mijn bekken."

Geen leven

Raimond werd in Spanje naar het ziekenhuis gebracht, maar daar wisten ze niet wat ze met haar aan moesten. Ze heeft een week op een matras in het vakantiehuisje gelegen voordat ze naar Nederland kon. "Toen eenmaal bleek dat mijn onderste wervel was afgebroken, en op de slagader van mijn rechterbeen lag, was er geen enkel ziekenhuis dat mij wilde opereren. Totdat ik huilend zei: 'Dit is toch geen leven meer!'. Ik wilde op dat moment niet meer eten, niet drinken, niks. Ook de dieren interesseerde mij niet meer, terwijl zij juist zo belangrijk zijn voor mij. We zijn van ziekenhuis naar ziekenhuis gereden, maar uiteindelijk ben ik in Maastricht heel erg goed behandeld. Jaren later kreeg ik een grote hersteloperatie in de Maartenskliniek in Nijmegen. Die dokter heeft mij echt weer 'mens' gemaakt."

Niet bang

Na zo'n val, ben je dan niet bang om weer op een paard te stappen? "Ja, dat denk ik dan ook", reageert Raimond lachend. "Ik heb een keer na een val tegen mijn man gezegd dat ik dacht dat ik nu wel bang was. Maar toen ben ik er toch zo weer op gestapt. Na Spanje had ik eigenlijk bang moeten worden, maar ik denk dat ik dat niet ben omdat ik er niet zo veel meer van weet. Als ik dat nog wel zou weten, dan zou ik misschien voorzichtiger zijn." Zodoende begon het bij de nuchtere amazone ook weer te kriebelen om op haar paard te stappen. In de tijd dat de amazone aan het revalideren was, nam haar vriendin  Loes Corsel de training van Mojito over. "Mede daardoor kon ik eigenlijk zo weer opstappen en verder rijden."

Nieuwe merrie

De amazone is niet alleen actief in de sport met Mojito, maar ook met haar 7-jarige merrie Goya (v. Dancer). Dat terwijl ze zichzelf eerder had voorgenomen geen nieuw paard meer te kopen. Raimond vertelt: "Ik kwam haar tegen terwijl ik aan het jureren was, het was liefde op het eerste gezicht. Ik vond haar helemaal geweldig. Maar, die klik was er alleen op het oog. Na een week begon ze te steigeren, maar ik wilde niet opgeven. Na vier maanden steigeren werd ze rustiger, en toen zijn we met grote sprongen zo naar het Z1 gereden. Ze heeft verder geen kwaad in de zin, en ik heb ook het vertrouwen dat ze me niet op de grond zal gooien. We willen graag Z2 gaan starten, ze leert heel snel en kan de wissels om de twee al."

Blessures

"Ik had nooit verwacht dat ik op mijn 55e nog subtop zou rijden", geeft Raimond toe. Ook haar Mojito kampte aan het begin van zijn carrière met wat blessures, waardoor dit niveau haast ondenkbaar was. "Mijn andere hengst, waarmee ik in het ZZ-Zwaar reed tot hij een blessure kreeg, is heel jaloers. Hij heeft Mojito een keer aangevallen, en daarbij een pees voor driekwart doorgescheurd. Ik dacht echt dat het nooit meer goed zou komen, maar gelukkig is het weer helemaal geheeld, mede door de goede zorg van mijn man Maarten." Dit in combinatie met de werkwilligheid van haar hengst, maakte dat Raimond zo snel naar dit niveau kon klimmen. "De eerste keer dat ik de eners probeerde te rijden, deed hij er 24 achter elkaar!", lacht ze. "Dat hebben we inmiddels weten te temmen en te verfijnen."

Zo hoog mogelijk

"Hij pakt de piaffe en passage nog makkelijker op dan de eners", gaat ze verder. "Daarom blijft mijn droom ook echt wel om Grand Prix te rijden, al moet het dan wel een beetje snel gebeuren. We zijn wel heel goed op weg en Mojito vindt het leuk. Ook de pirouettes gaan hem heel makkelijk af. Deze ambities zullen blijven totdat ik mijn paard in de weg zit en ik het dus echt niet meer kan. Ik ben er nu nog lang niet klaar voor om af te stappen. Het doel is dus om alsnog zo hoog mogelijk te komen, maar dat moet dus wel kunnen. Mojito moet niet onder mij lijden. Ik kan mijn pijngrens wel opschuiven, daar ligt het niet aan, maar het moet wel kunnen", klinkt het weloverwogen.

Genieten

Natuurlijk blijft het voor Raimond door alle gezondheidsklachten best een uitdaging om in het zadel te zitten. Ze heeft weinig kracht in haar handen, weinig gevoel in haar rechterbeen en dus ook rugproblemen. "Maar ik kan het niet terugdraaien, dus ik denk: 'deal with it'. Ik ben vooral blij dat ik op een paard kan zitten en met ze kan genieten. Dat ik nu lekker met de paarden naar het bos kan in deze vreemde tijd. Natuurlijk zouden we graag starten, maar ik weet niet wanneer de sport weer gaat beginnen. Ik denk pas na de zomer. Maar daarom is genieten ook het belangrijkst, als je maar met je paard kan genieten", sluit ze af. [caption id="attachment_178174" align="aligncenter" width="700"] Geesje Raimond en Mojito aan het genieten. Foto: Annie Damhof.[/caption] Tekst: Femke Verbeek Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan. Foto boven: Ivonka Dopieralski Foto in tekst: Annie Damhof [adrotate banner="855"]