Lucienne de Ridder: “Hij was alles wat ik niet wilde”

Meike Paridaans

wo 26 aug, 20:00 Dressuur

Lucienne de Ridder (60) ging op zoek naar een bruine PRE van een jaar of zeven, al ingereden en al in Nederland. Ze kwam thuis met het tegenovergestelde: de driejarige onbeleerde hengst Hispano Mestas, rechtstreeks uit Spanje. Inmiddels rijdt het duo Z1 en de band tussen hen groeide juist toen het leven een lastige wending nam.

Eén blik was voldoende. "Ik zag hem en ik was gelijk om. Mijn man zag het ook en zei gelijk: dit gaat me geld kosten", vertelt Lucienne. Omdat de pensionstal liever geen hengst had, werd Hispano gecastreerd voordat hij naar Lucienne kwam.

Van klik naar band

Lucienne heeft een achtergrond in de klassieke dressuuracademie en ging aan de slag met instructeur Marthy de Jong, die haar inmiddels al dertien jaar begeleidt. "Dat liep zo lekker. We sleepten de ene punten naar de andere binnen", vertelt ze. Toen kwam corona en daarna kreeg Lucienne de diagnose borstkanker.

Sterker door ziekte

"Ik twijfelde om Hispano te verkopen. Dan kon hij fijn doorgereden worden door iemand anders en dan kon ik me focussen op mijn herstel. Ik weet nog heel goed dat Marthy zei: ‘dat gaan we niet doen’. Hij is toen meegegaan naar haar stal en ze gaf aan dat zij hem zou rijden voor me zolang als ik in behandeling was. Zodra het even kon ging ik er zelf weer op", vertelt Lucienne.

"Ik moet toegeven dat toen ik heel ziek was, mijn band met Hispano juist veel sterker is geworden. Als ik op stal kwam, ging ik wel eens bij hem zitten met een kop koffie. Dan legde hij zijn hoofd op het mijne en bleef zo staan. Dat vond ik een mega ervaring."

Via een clinic bij Parelli-trainer Annemarie van Meerkerk leerde Lucienne de kleine, introverte signalen van Hispano beter lezen. Inmiddels is ze anderhalf jaar verder, rijdt het duo Z1 met zes winstpunten, en is subtop het doel. "Hij is niet sloom, niet sensibel of gevaarlijk. Hij blijft gewoon bij je en als je begrijpt hoe hij communiceert geeft hij je heel veel terug.”