Elske Bloem: “Op je 60e een eerste eigen paard kopen is geen probleem”

Trauma

Op haar elfde begon Elske met paardrijden bij een boer in de buurt. “Ik ging destijds ook elke woensdag met de paarden langs de weg naar de rijvereniging met een vriend van me, tot hij voor mijn neus verongelukte. Zijn paard schrok van een vrachtwagen met aanhanger die ons voorbijkwam en toeterde. Zijn paard schrok en mijn vriend, kwam tussen de vrachtwagen en de aanhanger terecht. Hij was pas achttien jaar oud… Ik heb daar een groot trauma aan over gehouden en durfde jarenlang niet meer op een paard”, laat Elske weten.

Vierjarige Yoerd

Later kreeg Elske een hersenvliesontsteking. Ze verloor haar geheugen en moest daarom alles opnieuw leren. Ondanks alle ellende is de paardensport toch als een klein vuurtje bij Elske gebleven. “Nu ik er twee jaar geleden de financiële mogelijkheden voor had besloot ik op zoek te gaan naar een eigen paard. Eentje die niet te jong is, heel betrouwbaar is en waar iedereen om me heen vertrouwen in had dat ik ermee overweg zou kunnen.”

Elske kwam bij Stal Okkema terecht voor een negenjarige Fries, maar daar adviseerden ze haar hem niet te kopen, maar voor een andere te gaan. Dat was de vierjarige Yoerd. “Ik begreep er niets van. Ik had hen mijn verhaal, mijn trauma en angst uitgelegd en begreep daarom niet dat ze me zo’n jong paard wilden verkopen. Maar ze hadden gelijk, de negenjarige draaide meteen zijn kont naar me in zijn stal en Yoerd was super fijn en simpel te rijden onder het zadel.”

Geen deadlines

Elske en Yoerd staan op een kleinschalige pensionstalling. “Ik ben meerdere keren per week les gaan nemen en heb alles moeten leren. Ik wist niets over de verzorging, het management en hoe ik hem het best kon trainen. Ik wist na mijn hersenvliesontsteking niet eens meer hoe ik een paard moest opzadelen. Gelukkig ben ik in een warm bad terechtgekomen en heb ik heel veel geleerd van heel veel verschillende mensen.”

Elske is elke dag minimaal drie uur op stal. “Hij is echt mijn wereld, ondanks dat we nog maar een jaar samen zijn. Het gaat al veel beter dan op het begin en mijn instructrice gelooft dat Yoerd makkelijk naar het NK Friese paarden kan. Dat is natuurlijk super leuk om te horen, maar dat gaat hij niet met mij doen. Nee, ik geniet van alles wat we doen maar ik heb niet de ambitie om op deze leeftijd nog mijn wedstrijddebuut te maken. Ik luister liever goed naar mijn paard, begrijp waar hij die dag aan toe is en pak mijn training op die manier aan. Ik wil geen doelen of deadlines stellen.”

Therapiepaard

Elske runt haar eigen bedrijf, een logeeradres voor kinderen met het syndroom van down. “We gaan regelmatig met zijn allen naar stal om Yoerd te verzorgen en te poetsen. Hij is wat dat betreft echt een super goed therapie paard. In het begin vonden den kinderen hem behoorlijk spannend en groot, maar inmiddels vertrouwen ze hem veel meer en zie je dat ze er ook echt tot rust komen.”

“Ik ben super blij dat ik me op mijn zestigste realiseerde dat áls ik ooit nog een eigen paard wilde, ik het moest gaan doen. Ik ben nu de oudste pensionklant met het jongste paard, maar het gaat hartstikke goed en we hebben heel veel lol. Qua management doe ik er alles aan zodat Yoerd zich zo goed mogelijk voelt. Hij is misschien wat verwend, maar wat maakt het uit? Ik ben hem super dankbaar dat hij me het plezier in de paardensport heeft teruggegeven.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Jael Groeneveld