Afbeelding
Foto: DigiShots

Ilse van der Kroon: “Pijnvrij zijn is het belangrijkst”

Dressuur

Ilse van der Kroon (26) maakte op haar twaalfde de overstap van haar Welshpony naar een paard. De eerste paar weken kon ze er weinig mee, want ze was klein en niet gewend aan een paar dat hoger opgooide dat haar Welsh pony.

“Ik maakte destijds de overstap van pony naar paard, omdat mijn vader ook graag wilde gaan rijden. Later, het paard door gezondheidsproblemen met pensioen ging, kocht ik mijn eerste eigen betaalde paard”, laat Ilse weten.

Ongeluk

Dat was Home Run, het paard waarmee ze graag de wedstrijdsport in wilde. “We hadden thuis geen bak, dus we gingen altijd op pad met de trailer om te trainen. Het ging heel goed, tot hij in de trailer over de kop was gegaan. Dat ontdekten we pas toen we gearriveerd waren en de trailer open deden.”

Toch leek er in eerst instantie weinig aan de hand. “Hij liep die week heerlijk, leek nergens last van te hebben, maar hij wilde natuurlijk niet de trailer in en omdat ik thuis niet de faciliteiten heb om te trainen, heeft hij een tijd stilgestaan. Later hebben we hem met professionele hulp weer de trailer in gekregen, maar toen we de trainingen weer oppakten kwamen er gezondheidsproblemen aan het licht.”

Revalidatietrainingen

Home Run begon met het schudden van zijn hoofd en werd uiteindelijk zelfs gevaarlijk, omdat hij staakte. “Dat was ik totaal niet van hem gewend, ik herkende hem niet meer. Hij was altijd een schat van een paard geweest. We hebben hem na laten kijken en ontdekten dat hij kissing spines heeft. Dat hebben we laten behandelen en daarna zou ik weer kunnen gaan rijden. Maar dat vertrouwde ik niet, want was als die kissing spines ontstaan waren door het ongeluk?”

Ilse begon met revalidatietrainingen vanaf de grond. “Ik heb hem toen als het ware opnieuw zadelmak gemaakt, want hij was onwijs bang voor het zadel. Ondertussen heeft hij ook nog heel veel last gehad van zijn heup, maar ook dat is behandeld en daardoor niet meer pijnlijk. We zijn nu weer lekker aan het rijden en dat gaat prima, maar we doen het rustig aan. De wedstrijdsport heb ik losgelaten. Daar ga ik mezelf en mijn paard niet toe forceren. Het belangrijkst vind ik dat hij pijnvrij is en de rest is allemaal bonus.”

Naar het Z

Ondertussen rijdt Ilse ook een ander paard, Floris. “Zijn eigenaresse ken ik via de rijvereniging. Toen zij hoorde dat Home Run eruit lag, bood ze gelijk aan dat ik Floris met veel meer regelmaat mocht rijden. Ik ben begonnen om dat één keer per week te doen en dat is uitgebouwd tot ongeveer vier keer per week. Dat doe ik inmiddels al ongeveer drie jaar.”

Met Floris heeft Ilse nu de kans om zich te blijven ontwikkelen en om wedstrijden te rijden. “We gaan ook regelmatig naar het strand en naar het bos. We zijn begonnen in het B en starten nu M1. Ik ben eerder niet verder gekomen dan het L1, dus is het heel leuk om deze niveaus te ontdekken. Ik hoop dat ik met Floris naar het Z kan. Met Home Run hoop ik ooit een keer een wedstrijd te rijden, maar verder heb ik geen verwachtingen met hem. Ik heb de afgelopen jaren wel geleerd om die bij te stellen.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: DigiShots