Nina Waalboer: “Ik stap overal op”

“Als jong meisje ging ik een keer met de vriendin van mijn moeder mee naar haar leasepaard. Dat vond ik zo leuk dat ik daarna ben begonnen op de manege, zo is het balletje gaan rollen. Door de jaren heen heb ik verschillende verzorgpony’s gehad, ik kwam overal. Nadat ik dit en tijdje had gedaan, werd het tijd voor een eigen pony.”

Van lol met je knol naar werken met paarden

“Met mijn pony reed ik vooral voor de lol, dus nog helemaal niet wedstrijdgericht. Dat was al wel de periode dat ik veel op paarden van anderen reed, ik stapte namelijk overal op. Op een gegeven moment reed ik twee sportpony’s voor iemand en hier begon ik echt met wedstrijdrijden. De ene pony heb ik opgeleid tot Z dressuur en M springen en de andere heb ik opgeleid tot M dressuur.”

“Toen werd ik achttien en wilde ik de overstap naar de paarden maken. Ik kocht een moeilijk paard, dat was ik overigens gewend. Met Dinkum heb ik veel gereden en daarnaast reed ik op de stal waar ik werkte. Met school was ik al gestopt, ik wist zeker dat ik met paarden wilde werken. Naast het rijden voor anderen, haalde ik mijn instructeursdiploma. Ik kon dus paarden trainen en lesgeven.”

Tweede paard

“Eén van de paarden die ik op mijn werk reed ging weer naar huis. Hij bleef erg vlug, daardoor ging ik hem bij hen thuis verder rijden. Na zo’n driekwart jaar wilde zij hem weer verkopen, maar ik had ondertussen best een band met hem gekregen, dus kocht ik hem.”

“Dit paard is Lennox. We starten Z1 en ik ben hem aan het klaarmaken voor het Z2. Ik heb hem nu ongeveer vier jaar voor mezelf en hij is zo lief. Met rijden was hij in zijn jongere jaren heel angstig, waardoor hij soms aan de ren ging.”

Verdere uitbreiding

“Inmiddels heb ik zes eigen paarden, twee jonkies en vier oudere. Dinkum heb ik ook nog, maar daar rijd ik niet meer mee. Naast Dinkum en Lennox heb ik Noblesse en Optimist. Met Optimist ben ik nu aan het opbouwen na een blessure. Noblesse doet het heel goed, met haar ga ik binnenkort Z1 starten. Ik weet dat er ooit eentje weg moet, maar daar ben ik niet zo goed in. Als de twee jonge paarden naar stal komen, wordt het anders een duur grapje.”

Niet alleen mijn paardenfamilie werd uitgebreid, ook het werk dat ik deed werd steeds meer. Ik was elke dag, de hele dag aan het paardrijden. Ik reed overal naartoe om een paard te rijden, maar na een tijdje was dat niet meer te doen. Ik heb besloten een aantal boxen te huren, zodat mijn trainingspaarden dichtbij stonden.”

“Op deze accommodatie heb ik nu achtien paarden in training staan, deze periode van het jaar is altijd wat drukker. Normaal probeer ik ongeveer vijftien aan te houden, omdat ik niet wil dat de paarden een nummertje worden. Ik wil dat ze allemaal evenveel liefde en aandacht krijgen.”

Niets liever

Nina maakt paarden zadelmak, rijdt ze door en brengt ze uit op wedstrijden in de dressuur en het springen. “Ondanks dat ik soms tot ’s avonds laat bezig ben, vind ik mijn werk superleuk. Het is heel gaaf om de lastigere paarden lekker aan het lopen te krijgen. De meeste paarden die bij mij in training komen zijn zodanig moeilijk dat de meeste mensen er liever niet op gaan. Ik vind het het leukst dat die paarden plezier krijgen in het rijden en dat de eigenaar weer een fijn paard terug krijgt.”

“De filosofie van mijn bedrijf is echt dat ik werk vanuit rust en geduld. Ik doe pas iets met een paard wanneer deze er klaar voor is, het hoeft bij mij niet snel. Het is namelijk heel belangrijk dat de eigenaar ook met het paard kan gaan rijden, dat is echt mijn doel.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Demi Smit Fotografie