Kimberley Goedkoop: “Ik wil wedstrijdspanning overwinnen”
29 april 2025, 20:00
Dressuur
Kimberley Solane (22) is haar hele leven al gek op paarden. Als klein meisje wilde ze al paardrijden, maar dat mocht pas toen ze zes was. Daarna was de amazone helemaal verkocht en is ze nooit meer gestopt. Tot haar veertiende reed ze op de manege, daarna was het tijd voor iets nieuws, een verzorgpony! Ook die tijd kwam tot een einde toen ze de kans kreeg om haar eigen paard te kopen.
“In het begin deed ik veel samen met een vriendin, we deden vooral veel ‘lol met je knol’ dingen. Later kreeg ik een verzorgpaard voor mezelf, dat was een PRE. Zij had best wel een gebruiksaanwijzing dus ik kon lekker met haar aan de slag. De eigenaresse had weinig tijd, dus ik heb haar een tijdje elke dag verzorgd. Op een gegeven moment werd ze verkocht en begon ik aan een opleiding, dus toen is dat helaas gestopt. Ik heb daar wel heel veel van geleerd en het was echt mijn uitlaatklep.”
Eigen paard “Via een stalgenootje kwam ik terecht bij een Barok Pinto van tweeënhalf. Zij kreeg de kans om een ander paard te kopen, dus vroeg ze aan mij of ik verder wilde met dit paard. Als zeventienjarig meisje was de keuze natuurlijk snel gemaakt. We zijn toen eerst begonnen met grondwerk en een keer longeren. Een jaar later zijn we rustig begonnen met het zadelmak maken.”
“Later wilde ik wedstrijden rijden, maar dat was niets voor dat paard. Ik heb toen de keuze gemaakt om hem te verkopen.”
Nieuw paard “Een jaar geleden heb ik een nieuw paard gekocht. Toen ik ging kijken vroor het buiten vier graden, dus hij was erg fris. Hij schoot steeds weg en maakte zich bol. Hierdoor was de klik er niet meteen. Na een kwartiertje begon hij toch erg fijn te lopen en vond ik hem al een stuk leuker. Na het rijden heb ik lekker met hem geknuffeld in de stal en hij gaf me steeds kusjes, toen sloeg de vonk echt over. Daarna ben ik nog een keer gaan kijken en toen heb ik de keuze gemaakt om hem te laten keuren. Een paar dagen later stond hij bij mij op stal.”
Foto: XENIA KALOGIROS
“In het begin vond hij het opstappen er spannend, soms duurde het twintig minuten voordat ik op kon stappen. Ik heb toen hulp gevraagd en veel grondwerk en schriktraining met hem gedaan. Uiteindelijk is het helemaal goed gekomen en konden we beginnen met wedstrijden. Ik had best wel wat wedstrijdspanning, maar toch vlogen we de B door. Omdat ik mee wilde doen aan de regiokampioenschappen koos ik ervoor om nog even in de B te blijven. Ik had nog niet genoeg vertrouwen om die wedstrijd L1 te starten. We zijn daar uiteindelijk tiende geworden, na heel lang op de vijfde plek gestaan te hebben. Hier hebben we heel veel plezier uitgehaald.”
Tijd genoeg “Nu zijn we lekker aan het trainen voor het L1 en hoop ik dat we dit jaar de L uitrijden. Hij is nog maar vijf, dus we hebben tijd genoeg. Er zit geen haast achter, maar ik ben heel benieuwd hoe hoog we kunnen eindigen samen. Hij is niet altijd even makkelijk, maar hij is wel leergierig. Ik vind het ook heel belangrijk om lol te maken samen, we gaan regelmatig naar buiten en in de zomer zwemmen we zelfs samen. Dat vinden we allebei geweldig.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan