Titia Dalstra: “Al 23 jaar docent en instructrice op Aeres MBO Barneveld”
20 maart 2025, 10:06
Dressuur
Titia Dalsta (54) groeit op in Joure en houdt al van paarden sinds ze zich kan herinneren. Haar ouders hebben niets met paarden en snappen niet waar de interesse vandaan komt. Titia laat zich hierdoor niet tegenhouden en doet haar uiterste best om zo veel mogelijk te leren over paarden.
“Ik las veel paardenboeken en ging vaak langs bij de boer in het dorp. Het was een hele andere tijd, de paarden stonden daar nog in stands. Verder ging ik altijd kijken als er les was op de ponyclub, die mensen werden vast gek van me”, lacht ze. “Dit heb ik jarenlang volgehouden en op mijn twaalfde kreeg ik een tien rittenkaart voor mijn verjaardag. Mijn eerste manegeles reed ik op Welshpony Falco en ik kon al gelijk lichtrijden. Ik denk dat dat komt omdat ik zo vaak heb gekeken naar paardrijlessen, ik ben heel autodidact.”
Paardenopleiding “Toen mijn manegelessen op waren, mocht ik rijden op de paarden van de boer. Het was midden in het dorp en er was geen bak, vaak reed ik dan gewoon langs de weg of op een weiland. Ik kende geen angst en stapte op elk paard dat bij de boer werd gebracht. Blijkbaar maakte ik ze zadelmak, wist ik veel. Ik had één pony waarmee ik op wedstrijd mocht, dat was erg leuk. Dit heb ik gedaan tot mijn zestiende, toen haalde ik mijn middelbare schooldiploma. Ik wilde eigenlijk naar de opleiding in Deurne, maar ik had geen stage. Tot ik een manegehouder uit Amersfoort tegenkwam die zei dat ik bij hem wel stage kon lopen.”
“Toen ik op de manege in Amersfoort aankwam, schrok ik een beetje. Het bed stond in de zadelkamer en er zat geen slot op de deur. Ik moest zelf eerst de kamer schoonmaken en opruimen, het hele bed lag vol met harnachement. De tijd daar was soms best spannend, ik sliep met een groot mes naast mijn bed en de stalhond hield me gezelschap. Het maakte me allemaal niet uit, ik moest en zou naar Deurne.”
Eerste eigen paard “De zus van een vriendin woonde in Amersfoort en vroeg of ik een keer mee ging naar De Nieuwe Heuvel in Lunteren. Eenmaal aangekomen vroeg één van de bedrijfsleiders of ik het naar mijn zin had op de manege in Amersfoort. ‘Niet echt’, zei ik. ‘Mooi’, zei ze, ‘want wij zoeken nog iemand’. De keuze was snel gemaakt, dus toen verhuisde ik naar De Nieuwe Heuvel. Hier was het veel fijner, ik had een mooie kamer en er werd goed voor me gezorgd. Het was heel anders dan nu, ik werkte twaalf dagen en had dan twee dagen vrij. Ik verdiende vijftig gulden per week. Gelukkig is het nu anders, want dat houdt niemand lang vol. Ik heb in die tijd de ORUN opleidingen tot en met niveau 4 gevolgd in Ermelo, Deurne is er niet meer van gekomen.”
“Ik heb zoveel paarden gereden en gehad, dat ik niet meer weet hoe dat precies is gegaan. Ik reed paarden voor andere mensen en bracht ze uit op wedstrijd, ook maakte ik paarden zadelmak en klaar voor de verkoop. Verder gaf ik als zelfstandige les bij andere mensen op stal. Dit heb ik tot mijn eenendertigste gedaan, toen raakte ik zwanger van mijn dochter Cathy.”
Carrièreswitch “Na de geboorte van Cathy wilde ik iets anders doen. Mijn lichaam trok het vele paardrijden niet zo goed als ik had gehoopt. Ik ben toen begonnen met de opleiding tot hippisch docent, hiervoor moest ik werk hebben op een school. Toen ben ik terecht gekomen als docent en instructeur bij wat nu het Aeres MBO Barneveld is. Dat was een pittige tijd, ik had het erg druk met mijn werk, opleiding en dochter. Zonder de steun van mijn man had ik dat niet gekund. Ondertussen werk ik drieëntwintig jaar op school met enorm veel plezier. Ik haal veel voldoening uit het werken met onze schoolpaarden en studenten op het Aeres Hippisch Centrum. Als kers op de taart werk ik ook aan internationale projecten zoals EEN (Equestrian Education Network) en IGEQ (International Group for Equestrian Qualifications). Voor de IGEQ ben ik drie jaar geleden afgereisd naar Zuid-Afrika, dat was wel het hoogtepunt van mijn carrière.”
Paarden aan huis “Ik heb nu zelf nog steeds paarden, er staan er drie aan huis en één in de opfok. Thuis hebben we de oude D-pony van mijn dochter, een KWPN’er en een PRE. Mijn dochter Cathy Wichards is ZZ licht geklasseerd met de KWPN’er en Z2 met de PRE. Ik rijd de PRE alleen thuis, wedstrijden hoeven van mij niet meer. Ik haal de meeste voldoening uit het rijden thuis en lekker met de paarden bezig zijn.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan