Marcella Stevense: “Nog nooit zo’n stabiel paard gehad”

“Van jongs af aan stond mijn hele leven in het teken van de paarden. Op mijn 23^e werd de manege verkocht. Ik had toen een paard die ik bij mijn zus stalde. Ik ben toen een paar jaar naar het buitenland gegaan en heb daar gewoond en gewerkt. Ondertussen probeerde ik een veulen te fokken uit mijn merrie die bij mijn zus stond. Dan kon ik, eenmaal terug in Nederland, met dat paard in de toekomst terug de wedstrijdsport in”, laat Marcella aan Hoefslag weten.

“Helaas liep dat niet zoals gepland. Ik ben daarom ongeveer twee jaar geleden op zoek gegaan naar een paard, het liefst een jong en talentvol paard voor de toekomst. Mijn ouders hebben ongeveer 40 paarden zadelmak gemaakt in het verleden, ik wist dus wel een beetje waar ik aan begon. Daarnaast wilde ik heel graag terug de sport in. In eerst instantie kwamen we op de stal waar Dobby stond voor een heel ander paard. ‘Maar’, zeiden de eigenaren, ‘We hebben misschien een paard dat nog veel beter bij je past’.”

Niet voor niets trainen

“Toen lieten ze Dobby zien. Hij was klein, eerder een pony type, maar kon heel fijn lopen en voor een driejarige kon ik er eigenlijk zo mee wegrijden! Toen ik ’s avonds met mijn vader belde om de paarden door te spreken, zei hij dat Dobby een hengst was. Dat geloofde ik niet, ik zou nóóit op een driejarige hengst gaan zitten! De dag erna heb ik het nagevraagd, hij was inderdaad nog hengst. Ik heb hem daarna nog twee keer gereden en nadat ik hem gekocht had is hij heel snel gecastreerd! Achteraf ben ik heel dankbaar dat ik niet wist dat hij hengst was, anders was ik er waarschijnlijk niet eens op gegaan!”

De eerste maanden deden Marcella en Dobby het heel rustig aan. “Hij was natuurlijk nog piepjong. In de tussentijd is hij goed gegroeid, hij is veel meer paard geworden. Ongeveer één jaar geleden ben ik begonnen met lessen bij Arlette Holsters, dat gaat heel goed! Ik ben natuurlijk een amateur, maar ik neem het allemaal wel heel serieus. Ik train niet voor niets, wil wel ergens naartoe werken.”

Dagelijks plezier

Inmiddels hebben de twee hun eerste wedstrijden achter de rug. “Dobby doet het echt geweldig! Maar hij is natuurlijk nog wel groen eh, het is nog lang niet allemaal perfect maar hij laat al hele goede dingen zien. Mijn dochter is vier jaar oud, even oud als Dobby! Het is heel leuk hoe die twee met elkaar omgaan, zij kan onwijs gek doen naast de baan, maar ik hoef me geen zorgen te maken om de reactie van Dobby. Van haar vindt hij alles goed!”

Marcella heeft dagelijks veel plezier met Dobby. “Ik denk bijna dagelijks: ‘Yes, we mogen weer. Dobby is namelijk een super harde werker, heeft veel talent en is tegelijkertijd ook heel vrolijk en speels. Ondanks dat hij 1.65m groot is, toont hij inmiddels wel wat groter. Hij begint echt wat meer body te krijgen, heel gaaf om dat proces te doorlopen én ervan te kunnen genieten! Daarnaast ben ik super dankbaar dat mijn vader me tot op de dag vandaag helpt en dat ook mijn zus wedstrijden rijdt. Het is dus nog altijd een familie aangelegenheid!”

Stip op de horizon

Marcella hoopt ooit internationaal te kunnen starten met Dobby. “Dit is echt wel een paard wat daar talent voor heeft denk ik. Hij heeft drie goede gangen. Misschien niet super spectaculair, maar hij laat altijd een constant beeld zien en verliest zijn werklust nooit. Ik heb nog nooit een paard gehad dat zo constant is, en hij is nog maar vier jaar oud! Ik denk dat dat een hele goed basis is voor het hogere werk in de toekomst. Of dat zo gaat uitpakken moeten we natuurlijk nog zien, maar het is een hele leuke stip op de horizon om naartoe te werken!”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: B-One Picture