Dinand Duijvestijn: “Nooit verwacht zo snel naar young riders te gaan”

“Van de verhalen van mijn opa en oma en mijn ouders blijkt dat ik het als klein kindje heel leuk vond om op een paard te zitten. Toen ik naar de basisschool ging nam dat af, in een gemiddelde klas zijn er niet vaak jongens die op paardrijden zitten. Dat duurde een hele tijd, tot ik met een vriendje aan het spelen was bij ons thuis, en ik hoorde dat mijn moeder tegen zijn moeder zei dat er een plekje voor hem vrij was gekomen in de beginnersles”, vertelt Dinand aan Hoefslag.

Beginnerlessen

“Ik kan me nog herinneren dat ik dacht: ‘Huh? Gaat hij op paardrijden? Maar dan wil ik dat ook!’ Zodoende ben ik bij ons op stal in de beginnersles op woensdagmiddag begonnen met mijn vriendje. Dat vond ik geweldig, maar ik wilde destijds niet meer dan dat. Mijn ouders vertellen regelmatig dat ze me af en toe, op dagen dat het rustig was op de manege, vroegen of ik niet wilde ponyrijden. Schijnbaar zei ik dan: ‘Nee. Ik rijd alleen op woensdag.’ Alsof daar niet vanaf geweken kon worden.”

Ponytijd

Doordat kinderen uit de les van Dinand een eigen pony kregen, en Dinand met zijn moeder meeging om te bezichtigen, raakte hij daar ook geinteresseerd in. “Ik wilde dat eigenlijk ook, maar durfde het niet te vragen. Toen ik dat na een tijdje toch deed vonden mijn ouders dat natuurlijk hartstikke leuk. Ik mocht toen mee beslissen welke pony het werd, hem heb ik trouwens nog steeds.”

Dinand sprong, deed oefencrossen, strandritten, reed ermee in de manegelessen en startte tot en met L2 dressuur. “Tegelijkertijd is het een echte Welshpony, genoeg pit dus! Ik heb daar wel echt van leren doorzetten.” Een poosje later kwam er een tweede pony bij, die Dinand opleidde tot en met M niveau. “Mede doordat er steeds meer mensen om me heen vaker dressuurwedstrijden gingen rijden, wilde ik dat ook. We besloten dus mijn tweede pony te verkopen en op zoek te gaan naar een paard. Mijn allereerste pony staat trouwens nog altijd bij ons. Hij geniet van zijn pensioen en ritjes met zijn bijrijdster.”

Doorheen gevlogen

Dinand was zestien jaar oud toen ze op zoek gingen naar een paard. “Het werd uiteindelijk Katchy Kody U.S (v. Eyecatcher), het paard dat ik nu nog rijd. Ook al was ik op het begin niet zo’n fan van hem. Ik kwam natuurlijk net van de pony’s af, was zestien jaar oud en had niet het gevoel dat ik veel ervaring had. Daarnaast was Kody nog maar vijf jaar oud, groot en stoer. Ik was best onder de indruk van hem.” 

Maar het bleek een geweldige match. De twee hebben het binnen 3,5 jaar al tot Young Riders niveau geschopt. “Ja, dat had ik natuurlijk nooit gedacht van tevoren. Als kind dat op de manege rond loopt is het Z natuurlijk het ultieme doel. Natuurlijk wilde ik dus het Z behalen, maar als dat binnen tien jaar pas zou lukken had ik dat ook prima gevonden. Maar dat we zo snel zo hoog zouden komen, geen haar op mijn hoofd die dat had verwacht.”

Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik het zelf ook nog niet altijd besef. Tot ik een proefje rijd. Dan denk ik ‘Ohja, het is toch best moeilijk’.” Dinand geniet vollop van Kody. “Bijna elke keer als ik afstap na een training denk ik ‘Ja, het is echt een lekker paard’. Kody heeft veel talent, is een plaatje om te zien en kan super fijn bewegen. Al was het natuurlijk wel een hele grote en moeilijke overgang, van mijn pony naar zo’n losgelaten paard dat uit zichzelf al fijn naar de hand toe loopt. We hebben dus heel veel van elkaar geleerd, want Kody was ook nog maar vijf jaar oud. Het is genieten met de hoofdletter G!”

Overstap naar U25

Dinand lest momenteel bij Patrick van der Meer en Pauline van Nispen. “De oefeningen voor de Young Riders beheersen we. Volgend jaar is mijn laatste jaar Young Riders, ik hoop dat we daarna de overstap kunnen maken naar de U25. We gaan er 100% voor!”

Dinand en zijn moeder hebben vier veulens gefokt. “Ik wil hen graag over een poosje zadelmak gaan maken en verder opleiden. Het zou natuurlijk heel leuk zijn als ik met hen wat jonge paarden competities kan gaan rijden.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Denise van der Plas