Kirsten Nillis: “Geen toeval dat Pandora terugkwam”

Dat Kirsten pas later haar passie voor de paardensport ontdekte is verklaarbaar. “Ik ben altijd een heel gevoelig kind geweest. Voor de coronapandemie had ik het al moeilijk waardoor ik minder naar school ging, maar tijdens de lockdown viel dat natuurlijk helemaal stil. Ik had op jonge leeftijd een tijd paardgereden, maar door de scheiding van mijn ouders ging dat toen niet meer. In de coronapandemie ben ik bij een zorgboerderij terecht gekomen, waar ik hielp bij het mesten van stallen, het borstelen van de paarden en alle overige werkzaamheden rondom de verzorging”, vertelt Kristen aan Hoefslag.

Opleiding Paardenhouderij

“Tot eind 2021 had ik niet de behoefte om te rijden, maar in december besloot ik de stoute schoenen aan te trekken. Ik wilde het óók leren. Ik ben toen dag in dag uit bij de paarden geweest.” Van het een kwam het ander en inmiddels volgt Kirsten de opleiding Paardenhouderij.

Via een stage van de opleiding leerde ze het paard Kaliber kennen. “In februari ontdekten we dat hij artrose heeft, waardoor het beter is als hij niet meer gereden wordt. Hij is daarom verkocht als zijnde weidemaatje”, vertelt Kirsten. “Kort daarvoor, in januari van dit jaar, ben ik mijn broer verloren. Een ongelofelijk moeilijke en heftige periode dus. Ik was daarom absoluut niet bezig met het kijken naar paarden, ik had mijn handen vol aan mezelf en de bizarre situatie.”

Kirsten Nillis en Kaliber

Pandora

Tot één week na het overlijden van haar broer Pandora bij Kirsten op stal kwam. “Ik kom veel bij een fokkerij, en in de winter doen we er een beetje handel bij. Nadat Pandora twee maanden bij ons was werd ze verkocht aan hele fijne mensen. Later bleek dat er toen geen perfecte match was, waardoor ze weer terug bij ons op stal kwam. Ik vond haar altijd al heel leuk, maar ik was er niet aan toe om weer een paard te kopen. Maar toen ze terugkwam had ik het gevoel dat dat geen toeval was. Dit was meant-to-be. Ik heb haar toen overgekocht van de mensen waaraan ze in eerst instantie aan verkocht was.”

Dat bleek een geweldige keuze. “Inmiddels zijn we bijna twee maanden verder. In de periode tussen mijn vorige paard en Pandora heb ik nauwelijks gereden. Ik was in zak en as en er hing een donkere wolk boven me. Toen Pandora verkocht werd was dat opnieuw een tegenslag, maar toen ze terugkwam klaarde de lucht weer op. Door haar zie ik het weer positief in, ik voel me weer verantwoordelijk en beleef heel veel plezier aan de sport.”

Vertrouwen

Kirsten krijgt veel vertrouwen van Pandora. “Vooral met het springen. Daar ben ik absoluut geen held in, maar zij neemt me daar helemaal in mee. Zij doet haar job wel, daar hoef ik me niet druk om te maken.” Kirsten ziet wel wat de toekomst haar brengt. “Ik ben voor nu gewoon super blij met Pandora. Ik zou graag beter willen leren springen, maar of we op wedstrijd zullen gaan dat weet ik nog niet. We gaan eerst de tijd nemen om elkaar goed te leren kennen, daarna zien we wel verder.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan