Lisanne Woerdeman-Groot: “Ik ging op zoek naar een springpaard en kwam thuis met een Fries”

“Het begon weer te kriebelen”

Met ouders en een zus die paardreden was het voor Lisanne niets anders dan vanzelfsprekend om op jonge leeftijd ook lessen te gaan volgen op de lokale manege. “Toen ik zo’n dertien jaar oud was besloot ik daar weg te gaan. Ik heb tot mijn vijftiende nog een verzorgpaard gehad, maar daarna heb ik er een aantal jaar uitgelegen. Tot mijn zus vijf jaar geleden aanbood om eens op haar paard te rijden, toen begon het weer te kriebelen. Ik vond een leuke manege en die ene wekelijkse groepsles groeide uit tot privélessen en het rijden van F-proeven”, vertelt ze.

Zoektocht 

Toen Lisanne erachter kwam dat ze toch nét iets meer wilde dan dat, besloot ze de zoektocht naar haar eerste eigen paard te starten. “Ik heb een half jaartje voor het paard van mijn zus gezorgd. Dat beviel mij zo goed dat ik de keuze heb gemaakt om een eigen paard te gaan zoeken. In eerste instantie ging ik op zoek naar een groot allround springpaard, maar uiteindelijk ben ik bij Frederica uitgekomen. Achteraf gezien is dat ook niet heel gek, want ik was op jonge leeftijd al helemaal weg van Friezen. Ik voelde direct een klik met haar. Dat was voor mij ook het belangrijkste. Dat ze het leuk vindt om een laag sprongetje te maken is een pluspunt”, lacht ze.

Kleine stapjes

“Free is een hele lieve en zachtaardige merrie die iedereen aan het lachen maakt. Ze is ontzettend slim, vindt het leuk om ter afwisseling wat natural horsemanship te doen en pakt nieuwe oefeningen heel snel op. Ze is het type paard dat vertrouwen en begeleiding nodig heeft, maar als je haar dat geeft, doet ze alles voor je. Ze is echt goudeerlijk. Bij haar vorige eigenaar heeft ze op M2-niveau gelopen, maar aangezien de wedstrijdsport voor mij helemaal nieuw is, zijn we nog zoekende naar wat wel en niet werkt voor ons. Free heeft die begeleiding echt nodig in de ring, maar ik moet nog even uitzoeken hoe ik haar dat het beste kan geven. Gelukkig zetten we daarin steeds kleine stapjes in de goede richting.”

Vertrouwen en plezier

Met een aantal winstpunten in de B op zak lijkt de combinatie een stijgende lijn te pakken te hebben. “Ik zou het leuk vinden om haar in ieder geval tot M2-niveau te rijden en daarna te kijken of we nog verder kunnen komen, maar daar ligt geen druk op. Ik vind het vooral belangrijk dat we samen veel leuke en verschillende dingen doen, zoals weekendjes weg met mijn zus en vriendinnen, en dat we een goede combinatie vormen. Vertrouwen en plezier maken is voor mij belangrijker dan presteren”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan 

Foto: Merel Wolters Photography