Maarten van Stek kijkt uit naar de toekomst: “Ik heb eerder niet zoveel plezier gehad in de paardensport als nu”

‘Er kunnen ook hele mooie dingen gebeuren’

Karin Koster kocht in mei een paard voor zichzelf en kwam bij Maarten van Stek op stal staan. “Ik keek in de bak en zag een man geweldig paardrijden. Hij reed op een simpele trens en het paard danste onder hem. We raakten aan de praat en na enige tijd zag ik pas dat hij één kunstarm heeft. Mijn insteek is dat als je echt graag iets wil, dan komt het ook op je af. Ik ben heel gevoelig voor een positieve benadering met dieren en mensen. Als je positief in het leven staat vind ik het heel bijzonder om een meerwaarde in het leven te kunnen geven. In een wereld vol ellende kunnen er ook hele mooie dingen gebeuren”, vertelt Karin.

Schimmelmerrie Kenzie

In mei gingen Karin en Maarten op zoek naar een geschikt dressuurpaard voor Maarten. “We hebben meerdere paarden bekeken, maar we kwamen één heel bijzonder paard tegen. Samen met mijn man en Maarten hebben we de achtjarige schimmelmerrie Kenzie (v. Glock’s Toto Jr.) gekocht bij Danielle Heijkoop. We waren op zoek naar een paard die de kwaliteiten zou kunnen hebben voor het hoogste niveau. We nemen alle tijd om dit paard alle aandacht te geven en de diversiteit aan training en het goede management van Maarten doet haar ontzettend goed. Ze heeft het ontzettend naar haar zin op haar nieuwe plek en de samenwerking tussen Kenzie en Maarten is geweldig”, vertelt Karin.

Willem met pensioen na moeilijke tijd 

Maarten neemt ons mee terug in de tijd. “Vijf jaar geleden was ik net midden in de opbouw van mijn trainingsstal toen ik een enorm ongeluk kreeg. Mijn onderbeen was verbrijzeld en in eerste instantie kwam ik er heel slecht uit. Na een halfjaar zat ik weer voor het eerst op het paard en ik vond het helemaal niks. Ik kon de energie er niet meer insteken zoals ik dat wilde en ben met de trainingsstal gestopt. De focus kwam op mijn carrière met Willem te liggen. Net toen ik wilde gaan starten brak Corona uit en daarna raakte hij licht geblesseerd. We vielen van wal in de sloot en ik besloot om hem met pensioen te laten gaan, hij was 18 jaar oud en was er al met al 2 jaar uit geweest. Nadat ik dacht alles gehad te hebben raakte mijn zus ongeneeslijk ziek en na intensief voor haar te hebben gezorgd overleed ze.”

Winnend debuut 

“Ik stelde me de vraag, wat wil ik nog in de toekomst? Ik ben 62 jaar en mijn drijfveer met Willem was de Grand Prix, die druk had ik mezelf wel opgelegd. Het laatste jaar kwam ik in een wat rustiger vaarwater en kwam Habakuk op mijn pad. Ik ging een paard uitproberen in de buurt voor een kennis, maar dat was niet geschikt. Ze zeiden, is hij niet voor jou zelf leuk? Het is een heel lief paard en sinds afgelopen december staat hij bij mij op stal. Vorige maand wonnen we ons ZZ-Licht debuut met bijna 65%. Hij is helemaal van mij en ik denk dat hij volgend jaar een heel fijn Lichte Tour-paard kan worden. Habakuk is een heel betrouwbaar en gemiddeld goed paard. Willem had het vermogen voor de Grand Prix, maar er kwam van alles tussen. Samen met Habakuk ga ik er weer voor!”

Zoektocht

Het werd een lange zoektocht naar het geschikte paard die aan Maarten werd gegund door Karin. “De handel is hartstikke ingewikkeld en het is moeilijk om een fijn paard te vinden. Uiteindelijk heb ik een paar paarden geprobeerd waarvan één paard wel leuk was. Op de video was Kenzie niet zo heel knap, maar in het echt stond er toch ineens een heel imposant paard. Ze was met voorrijden ook veel beter voor elkaar dan wat ik op de video zag. Ik ben met haar gaan rijden en na twintig minuten zei ik, dit is haar. Eigenaresse Danielle Heijkoop gunde me haar enorm en we hebben wekelijks contact. Ik heb Kenzie nu een week of vier op stal en we komen steeds dichter bij elkaar. Ik vind haar een bizar goed paard en ik hoop dat ik kundig genoeg ben om haar helemaal tot haar recht te laten komen.”

‘Paarden vinden het een verademing met één arm’

“Ze heeft drie fantastische gangen en een heel fijn voorkomen. Ik word iedere dag blij van dit paard. Ze is een keer Lichte Tour gestart, en ik denk dat ik haar eind van dit jaar of volgend jaar kan gaan starten. Ik denk wel dat ze het vermogen heeft voor de Grand Prix, daar droom ik stiekem nog steeds van.” Hoe reageerde Kenzie op jouw handicap? “Ik heb nog nooit op een paard gereden die anders op mij reageerde. Ik heb ook een buiten- en binnenteugel en kan ook mijn hand sluiten en openen. Mijn paarden vinden het meestal een verademing. Ik loop eigenlijk altijd met een kunstarm, maar functioneel kan ik er niet zoveel mee. Mijn kunstarm is puur cosmetisch zodat mijn jasje netjes zit en ik haal mijn balans eruit.”

‘Nog één keer vlammen’

Is de para-dressuursport dan geen logische overgang? “Ik heb het twee jaar gedaan met Willem en ik sluit het niet uit. Toch voel ik mij meer thuis in de reguliere sport. Ik kan me op dit moment niet heugen dat ik eerder zoveel plezier heb gehad in de paardensport. Opgeven is geen optie. Karin en haar man Boris willen mij de kans geven om nog een keer te vlammen en vinden het heel leuk om het proces mee te maken. Akash Saddlery heeft een zadel gesponsord en dierenarts Jos Hofma staat mij al jarenlang bij. Met een goede mindset en de juiste hulp kom je heel ver en ik wil iedereen meegeven, stop nooit met dromen.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Privébezit