Subtop | Claudia Scheeres – Roos maakt succesvol in Grand Prix Lisserbroek met Hillary: “Voor ons is dit echt een mijlpaal”

Project paard

“Ik kocht Hillary vier jaar geleden als project paard. Ze vertoonde namelijk moeilijk gedrag onder het zadel en lag ook in de knoop met haar lichaam. Via mijn instructeur is ze bij mij terecht gekomen en mocht ik haar kopen van de eigenaren. Ik heb wel wat met project paarden en heb een lange adem. Daarnaast ben ik nooit echt prestatiegericht, maar vind ik het juist leuk om te trainen. Het heeft lang geduurd voordat we hier zijn gekomen, maar dat heb ik er zeker voor over gehad. Door een goed team om mij heen, zoals een goede hoefsmid, sportbegeleidende dierenarts en fysiotherapeut zijn we hier gekomen. Mede door hun kennis en expertise zijn er hier gekomen, anders had ik het niet gered met dit paard. Niet alle eer van dit succes is voor mij, dus ik ben dankbaar voor alle mensen die hier hun steentje aan hebben bijgedragen. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik het alleen heb gedaan. Daarnaast heb ik een hele lieve man die mij in alles steunt. Hillary is een lief paard en wil graag voor je werken, ze wist alleen niet hoe ze haar lichaam goed moest gebruiken. Ze is een beetje overbouwd en gebruikt als snel haar lichaam op de verkeerde manier. Dat ze heel ijverig is, werkt haar soms tegen.”

Mijlpaal

“Ik ben vier jaar bezig geweest met haar en zondag viel alles samen. De punten klopten bij mijn gevoel en er was nauwelijks een juryverschil. Er zijn zeker nog dingen waar we aan moeten werken en waar de focus komt te liggen. Dat zijn onder andere de overgangen van en naar de piaffe. Met haar bouw moet ze naar mijn idee meer gaan zitten dan een paard dat correcter in het model staat. Die overgang is erg moeilijk voor haar. Voor mij is het nieuw om op dit niveau te rijden, maar uiteraard ook voor het paard. Voor ons is dit dan ook echt een mijlpaal. Het moeilijkste voor Hillary is om de focus te bewaren. Ze is een voorwaarts paard en niet altijd op de goede manier. Dat maakt het soms lastig en ze is dan ook nog kijkerig en angstig. Blijven rijden en mijn been eraan, is de rode draad door de proef. Als ik haar goed aan elkaar kan houden en als ze haar lichaam op de juiste manier gebruikt dan kan ze de oefeningen foutloos. We reden deze keer ook een foutloze proef. Bij ons debuut in de Grand Prix waren de omstandigheden niet ideaal, toen was er storm en wapperende vlaggen waardoor we geen winst reden. De focus was er nu wel. In de training werken we aan de basis, zodat ze gehoorzaam is. De basis is alles, als ik gas geef, moet ze vooruitgaan, als ik rem moet ze terugkomen en ik moet mijn been eraan kunnen houden. Ik rijd weinig oefenen, behalve als we iets nieuws leren. Zo ben ik een jaar bezig geweest met de eners, want in het begin was dat nog wild. Net voor de wedstrijd oefen ik het ook nog om te kijken of alles er nog zit. De basis is alles en als een oefening niet lukt, dan komt het vaak ook vanuit de basis. Je merkt dan vanzelf waar het schort en waarom de oefening niet lukt als je teruggaat naar de basis. Het is ontzettend leuk om haar te rijden.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Privébezit