Column Jaco Melissen | “De KWPN hengstenkeuring blijft boeien in alle facetten”
5 februari 2023, 10:59
Dekhengsten
“Twee dagen lang waren de minnaars van het dressuurpaard naar de Bossche Brabanthallen getrokken, net als vele leden van de PvdA en Groen Links. Bij die laatste clubs werd gesproken over een mogelijk samengaan, zoals eind jaren zestig en begin jaren zeventig er heftige discussies werd gevoerd in de paardenwereld over een fusie tussen het N.W.P. en het V.L.N.”
Door: Jacob Melissen
“De leden van het Noordelijk Warmbloed Paardenstamboek waren de preciezen en de leden van de Vereniging ter bevordering van de Landbouwtuigpaardenfokkerij in Nederland waren de rekkelijken. Het noorden hield vast aan een hengstenkeuring in Zuidlaren en het zuiden aan Utrecht.”
Innig verenigd “Het resultaat van een halve eeuw KWPN is dat noord en zuid innig zijn verenigd en dat er van een bloedgroepen discussie die - om even in de politiek te blijven - het CDA lang parten heeft gespeeld, maar waarvan nu geen sprake meer is. Bijna niemand heeft inmiddels meer weet van de voorgangers en Den Bosch is het bedevaartsoord geworden en de Bossche Brabanthallen zijn de Tempelberg van paarden fokkend Nederland. Het is afwachten wat de resultaten zijn van de aan elkaar snuffelende rode en groene partijen.”
Magische kreten “Ook deze HK was bij de keuring van de jonge dressuurhengsten de kretologie niet van de lucht. “De hengst zou meer opwaarts in de schoft mogen bewegen. De hengst zou meer gedragenheid mogen tonen vanuit het achterbeen”. Magische kreten, waaraan de liefhebber van het dressuurpaard zich laafde op een wijze alsof zij zojuist een blijde boodschap hadden ontvangen.”
Apen “Het blijft opvallend het verschil in beleving tussen de drie bloedgroepen (springen, dressuur en tuigpaarden) te bespeuren. Bij de springpaarden klinkt alleen het applaus als een paard echt voor een tien springt. Bij de dressuurpaarden is dat anders. Een zwarte die met een ruim grijpend voorbeen door de baan davert ontvangt al bijval vanaf de op zaterdag matig bezette tribunes. Bij de tuigpaarden is alleen al een blik op een vertegenwoordiger van dit type voldoende voor de massa om met trappelende voeten de constructie van de tribune te testen. Kun je bij de dressuur- en springrichting de jury goed volgen, bij de tuigpaarden raak je het spoor bijster. Van de tien hengsten werden er zeven aangewezen voor het verrichtingsonderzoek. De wil of het vermogen om vroegtijdig eigenaren een teleurstelling te bezorgen lijkt bij deze jury afwezig. Maar ja, een tuigpaard moet dan ook iets doen waarin alleen apen goed zijn, want, zei de voorzitter van de jury: ‘hij moet er meer in willen klimmen’.”
Vakjargon “Ach ja, dat vakjargon, ‘vanuit het achterbeen meer tot dragen komen, dit paard loopt in een natuurlijke balans, hij zou het voorbeen verder weg moeten zetten’. Het mooie is dat op de tribune dit jargon wordt begrepen, of anders doen ze net alsof. Wat ik persoonlijk het hoogtepunt van de hengstenkeuring vond? En dat gevoel had ik ook al tijdens de eerste bezichtiging dat Sönke Rothenberger, weliswaar als aspirant, deel uitmaakte van de jury voor dressuurpaarden. Wat van deze commissie nu het groene licht heeft gekregen, daarvan lopen de nakomelingen over tien tot 12 jaar in de sport. Ook de dressuur zal blijven evolueren en daarom is het goed dat jonge topruiters nu meehelpen in het selecteren van jonge hengsten, om zo de fokkers de gelegenheid te geven paarden de blijven fokken die over tien, vijftien jaar nog steeds tot de mondiale top behoren.”