Maud Groenberg over Nesperado: “We wilden niet zomaar opgeven”

Een moeilijke start 

“Ik heb de moeder van Nesperado ooit drachtig gekocht in Duitsland. We proberen elk jaar twee veulens te fokken, zodat ze samen kunnen spelen en opgroeien, maar dat jaar hadden we maar één drachtige merrie. Ik ben toen opzoek gegaan naar nog een drachtige merrie en die vond ik uiteindelijk in Duitsland. Nesperado was mijn eerste veulen uit haar en inmiddels heb ik er nog vier”, steekt Groenberg van wal. 

“Als veulen was Nesperado echt heel leuk en heel mooi. Hij kon heel goed bewegen en er was dan ook meteen veel belangstelling voor hem. Op een dag kwam ik de wei in met mijn dochter en toen stond hij daar met een soort o-benen. We hebben toen eerst de dierenarts gebeld en die zei dat hij heel soepel was en daardoor waarschijnlijk zijn banden had verrekt. Hij heeft toen een tijdje rust gehad, maar het werd maar niet beter. Uiteindelijk hebben we hem toen laten opereren aan beide benen bij de veulen dierenarts in Wolvega. Na een periode van rust mocht hij gelukkig gewoon het land weer op. Hij had wel twee dikke littekens op zijn benen, dus verkopen was helemaal niet meer aan de orde. Toen hebben we besloten hem te houden, want we vonden het ook gewoon een heel leuk veulen.” 

Artrose 

“Hij heeft uiteindelijk nog tweeëneenhalf jaar in de opfok gestaan en dat ging allemaal prima. Wel zagen we dat in één van zijn benen het pijpbeen wat gedraaid stond. Het leek enkel een schoonheidsfoutje, hij liep verder ook niet kreupel. Uiteindelijk hebben we hem wel op de foto laten zetten en daar bleek uit dat hij artrose had in zijn kogel, door dat gedraaide been. Dat was voor mij wel echt een klap. Ik heb toen bij een aantal dierenartsen advies gevraagd en mijn eigen dierenarts wilde hem wel behandelen met stamcellen. We wilden het toch proberen, want stel we hadden het niet geprobeerd en hij zou later kreupel worden, zouden we nooit weten of we het hadden kunnen voorkomen. We wilden niet zomaar opgeven. We hebben hem toen ook meteen maar laten castreren, want hij zou nu toch een periode rust moeten houden.” 

Fijn rijpaard 

“Na die periode rust wilden we hem zadelmak maken, om te kijken wat er zou gebeuren. Hij was vrij snel zadelmak en toen zijn we opzoek gegaan naar een ruiter voor hem. Ik heb een oproep op Facebook gezet, waarin ik heel eerlijk ben geweest over zijn verhaal. Ik zocht wel iemand met veel ervaring en verstand van jonge paarden. Er kwamen echt heel veel reacties op en uiteindelijk heb ik gekozen voor Paquita Lambregts. Ze klonk heel goed en we vonden dezelfde dingen belangrijk. Het klikte gewoon. Toen ze opstapte ging het meteen heel goed, ze konden heel goed met elkaar overweg. Hij is toen naar haar toe gegaan en het ging eigenlijk direct wel heel erg goed.” 

Nooit meer last 

“Hij kan nu in de zomer elke dag het land op met een maatje. Hij staat niet in een grote kudde, omdat we toch wel voorzichtig met hem willen zijn. Paquita rijdt hem regelmatig, maar wel rustig aan. Inmiddels zijn ze L2 geklasseerd en hij heeft nooit meer last gehad van zijn been. Verder zien we wel wat de toekomst brengt voor hem.” 

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan. 

Foto: Privébezit