De herontdekking van de Kaspische pony

3 oktober 2015, 00:00 Algemeen Dit jaar is het precies 50 jaar geleden dat een vrouw in een bergachtig gebied in Iran een aantal pony’s ontdekte waarvan iedereen dacht dat deze al 1300 jaar geleden uitgestorven waren. De van oorsprong Amerikaanse Louise Elizabeth Laylin trof in 1965 in het berggebied vlak bij de Kaspische zee een aantal pony’s aan die verdacht veel leken op de afgebeelde paarden op oude Perzische items. Inmiddels staat het ras bekend als de Kaspische pony en zijn er wereldwijd zo’n 1000 exemplaren van te vinden. Destijds trof Laylin, die de naam van haar man Firouz aannam, een aantal zielige en verwaarloosde dieren aan. Een aantal in eigendom van bergbewoners, een ander deel liep halfwild rond in het gebied. Door middel van grondig onderzoek en uiteindelijk een DNA-test bleken deze dieren inderdaad verwant te zijn aan de Perzische paarden. Bovendien waren ze ook verwant aan het Arabierenpaard van de Mesopotamiërs die in de derde eeuw voor Christus in het gebied leefde. Hiermee werd de Kaspische pony gelijk een van de oudste paardenrassen dat nog bestond.

Fokkerij

Firouz was onder de indruk van het fijne elegant gebouwde dier met de grote van een pony, maar het uiterlijk en de gangen van een paard. Ze nam er na haar zoektocht drie mee naar huis. Later wist ze nog zes hengsten en zeven merries te verkrijgen. Met deze dieren zette ze, samen met haar man, een fokkerij op in Tehran, Iran. Gedurende de jaren zeventig werd de situatie in Iran grimmiger. Tussen 1971 en 1976 wist Firouz 26 dieren, allen met verschillende bloedlijnen, te exporteren naar Europa. In 1974 besloot de Koninklijke familie in Iran de dieren onder hun toezicht te plaatsen. Firouz verplaatste haar kudde richting de Turkmaanse grens, waar twee merries en een veulen werden doodgebeten door wolven. Hierop besloot ze nog acht paarden naar Europa te transporteren. De Koninklijke familie was woedend. Zij besloot alle export van de dieren te verbieden en alle paarden die nog in het land waren werden in beslag genomen. Het lot van deze dieren was uiteindelijk tragisch. De meesten werden geslacht of moesten zwaar werk doen. Firouz moest al haar dieren, op één na overdragen.  Na de Iraanse revolutie werden Firouz en haar man enkele maanden opgesloten in de gevangenis. Van bijna alle bezittingen werden ze onteigend.

Kaspisch Stamboek

Na een moeilijke periode was Firouz weer in staat haar leven op te bouwen en kon ze weer enkele Kaspische en Turkmaanse pony’s kopen.  De Britse Kaspische ponystichting zorgoede er samen met het opgerichte stamboek in de tussentijd voor dat er een gedegen administratie rondom het ras was ontstaan om het voortbestaan ervan niet in gevaar te brengen. Eind vorig jaar kreeg het ras een nieuwe strop te verduren. Twee van de vijf stoeterijen in Groot-Brittannië, het land waar de meeste pony’s nog gefokt worden, sloten hun deuren. Eén vanwege financiële problemen en een op last van de rechter. De eigenaresse had de pony’s ernstig verwaarloosd. Firouz heeft dat laatste nooit meegekregen, zij overleed in 2008 op 74-jarige leeftijd. Firouz is altijd dol op het ras geweest. Volgens haar was het met een gemiddelde schofthoogte tussen 115cm en 130cm de ideale kinderpony. Groot-Brittannië heeft ongeveer 500 Kaspische pony’s.  In Nederland zijn er ongeveer 40 van de soort te vinden. Klik hier voor een foto van het ras. Bron: Hoefslag/ Horsetalk Foto: Jessica Pijlman