Yvette Meijer: “De paarden helpen mij overal doorheen”

Een onverwachte wending

Dertien jaar geleden veranderde Yvette’s leven ingrijpend toen haar man plotseling overleed. Op 36-jarige leeftijd werd ze weduwe, achtergelaten met een leegte die niet gemakkelijk te vullen was. “Mijn man Paul was 10 jaar ouder en liet me achter met heel veel narigheid. Zijn vrienden, zijn familie, iedereen liet me eigenlijk stikken. Ik was letterlijk alleen,” herinnert Yvette zich. Hij overleed aan kanker en te hoge bloedsuiker. In deze periode van intense eenzaamheid en verdriet, waren het haar paarden die haar een reden gaven om elke dag op te staan.

De rol van paarden in haar herstel

Voor Yvette waren paarden meer dan dieren; ze waren haar leven, haar familie, haar alles. “Ik had mijn ouders nog, mijn zus lag in scheiding, en haar kinderen heb ik opgevangen. En mijn paarden waren alles. Dat was het enige waar ik voor mijn bed uit moest komen,” legt Yvette uit. Het verhaal van hoe een van haar paarden haar troostte tijdens een moment van diepe wanhoop illustreert de diepe band die ze met hen deelde. “Mijn paard legde zijn neus tegen mijn oor en door zijn ademhaling ben ik weer bijgekomen,” vertelt Yvette over een bijzonder ontroerend moment.

Overwinnen van angsten en gezondheidsstrijd

De strijd van Yvette beperkte zich niet alleen tot emotionele pijn. Haar gezondheid leed enorm onder de stress en het verdriet. “Ik werd heel ziek, was veel te dik, mijn suikers waren heel hoog. Ik moest aan de medicijnen,” deelt Yvette. De vrees voor een leven in een rolstoel was een keerpunt. Met de hulp van de sportschool en een ijzersterke wilskracht, veranderde Yvette haar levensstijl radicaal. “Ik ben 70 kilo afgevallen. Ik heb inmiddels een heel leuk paardje, Lonne, en met haar heb ik een endurance wedstrijd gereden,” vertelt ze trots.

Liefde, verlies en nieuw begin

Het verhaal van Yvette zou niet compleet zijn zonder de pijnlijke herinnering aan het verlies van haar geliefde paarden. De beslissing om haar oudste paard te laten inslapen, was een van de zwaarste die ze ooit heeft moeten maken. “Mijn mama zei, Yvette, dit moet je zelf beslissen. Maar denk wel, hij heeft je zoveel gebracht. En wat is eerlijk voor hem?” Dit moment van afscheid nemen was zowel een ode aan het leven dat ze samen hadden gedeeld als een pijnlijke herinnering aan de vergankelijkheid van geluk.

Toekomstgericht met hoop

Yvette’s verhaal is er een van transformatie, gedreven door de liefde voor haar paarden. “Mijn leven is mijn paarden. Ik heb hen nodig en zij hebben mij nodig,” zegt Yvette met overtuiging. Op dit moment heeft yvette drie “mooie dames” hoe ze het zelf noemt. Haar paarden waren niet alleen haar reden om elke dag op te staan, maar ook haar metgezellen door de moeilijkste tijden heen. Door haar liefde voor hen vond ze de kracht om haar angsten te overwinnen, haar gezondheid te herstellen, en uiteindelijk een nieuw doel in haar leven te vinden. Yvette’s verhaal leert ons dat, hoe zwaar de last ook is, liefde van paarden ons kunnen helpen om alles te overwinnen.

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan