Column Denise Dekens | “Ongekend paardenleed”

Hoe anders is dat in het buitenland, waar het paard vaak als gebruiksvoorwerp wordt gezien, puur om geld mee te verdienen. Welzijn? Dat woord bestaat in sommige landen, ook dichtbij ons land, niet eens. 

Individuele paard

De reacties waren soms niet mis op die column. Van ‘onzin’ tot ‘belachelijke vergelijking’ en van alles daartussenin kwam voorbij. Gelukkig waren er ook heel veel mensen die de strekking van mijn column wel begrepen. Het is namelijk niet dat het nooit beter kan. Wat ik wel vaak mis in de discussie -en ook in verschillende reacties- is het individuele paard. Blijf dus vooral allemaal naar het individuele paard kijken om te zien wat bij hem past en waarmee hij gelukkig is. 

Drama

Terug naar het buitenland, waar het vaak vreselijk gesteld is met de paarden. We spraken voor Hoefslag nummer 15 met organisaties in Spanje en Roemenië, Europa dus.., en in Egypte. Geloof me, wat je daar hoort en ziet is één groot drama. Paarden krijgen geen eten, staan de hele dag in de bloedhete zon zonder water, hebben slecht passend tuig en dus grote wonden, moeten tokkreupel veel te zware lasten dragen of trekken, worden maanden in hokken opgesloten, losgelaten langs de weg of een vuilnisbelt, voor dood achter gelaten of geslagen tot de dood volgt. 

Alle paarden verdienen een waardevol leven

De organisaties werken keihard om de paarden te voorzien van medische hulp, maar ook om de mensen voor te lichten hoe ze beter met hun paarden kunnen omgaan. IN Hoefslag 15 lees je heel in het kort, hun verhaal. Ik zou iedereen willen uitnodigen om de websites of Facebookpagina’s van deze organisaties eens te bezoeken en zelf te bekijken wat een fantastisch werk zij verrichten en wat een enorm leed er heerst onder paarden in het buitenland. Dit lijkt echt in niets op hoe wij voor onze paarden zorgen. Misschien wil je je hand over je paardenhart strijken en hen daarin steunen, want alle paarden verdienen een waardevol leven.