Doodsoorzaak Hickstead: gescheurde aorta

10 november 2011, 00:00 Springen De voorlopige autopsieresultaten hebben bevestigd wat al door vele veterinairen werd vermoed, Hickstead is komen te overlijden aan de gevolgen van een aortaruptuur. Verdere testen zijn nodig om de oorzaak van deze ruptuur te achterhalen. Deze nemen echter enkele weken in beslag voordat de resultaten bekend zijn. ‘De plotselinge dood van elk paard, maar vooral eentje met het karakter en de geschiedenis van Hickstead is een ware schok voor iedereen. Onze gedachten gaan vooral uit naar Eric Lamaze en mede-eigenaar John Fleischhacker in deze moeilijke tijd’, aldus Graeme Cooke, de veterinaire directeur van de FEI. ‘Volgens de FEI regels moet ieder over-lijden van een paard tijdens een FEI wedstrijd worden onderzocht en moet er autop-sie plaatsvinden. De eerste resultaten hebben een enorme ruptuur van het belangrijkste bloedvat, de aorta, blootgelegd, iets wat zeer snel leidt tot hartfalen. Het is een ongewoon incident in de springsport en terwijl we de talrijke mogelijkheden die een scheuring van deze aard kunnen veroorzaken onderzoeken, is het goed mogelijk dat we nooit de ware oorzaak erachter zullen vinden.’ Bekend is geworden dat de vijftienjarige Hickstead zelf, overleden op 6 november tijdens de we-reldbekerwedstrijd van Verona, ondertussen is gecremeerd. Eric Lamaze zei gisteren tijdens een ingelaste persconferentie op het concours van Toronto dat bij geen enkel veterinair onder-zoek voorafgaand aan Verona ook maar enige indicatie was dat Hickstead iets zou manke-ren. Ook waren er geen signalen in die richting gedurende het concours. ‘Een paard als Hickstead heeft mijn carrière veranderd, de geschiedenis laat dat zien en voor mij heeft hij alles betekend’, aldus een emotionele Lamaze, die aangaf dat zijn wonderpaard tot op het laatst voor hem in de bres sprong. ‘Het is moeilijk voor mij seconde voor seconde terug te halen wat er precies gebeurde. Hij viel opeens neer en deed dat op afstand van mij. Hij zorgde er op die manier voor dat hij mij daarbij niet raakte.’