di 11 aug, 10:00
Springen
Calijn ten Napel (26) combineert de springsport met het runnen van de paardenopvang Paard Zoekt Baas, van haar vader. Daarmee zetten ze zich in voor verwaarloosde en mishandelde paarden en voor mensen die niet meer voor hun paard kunnen zorgen.
Via de opvang kwam ze in contact met haar merrie Goldy (7), waarmee ze nu ongeveer twee jaar samen is. Na een lange reeks tegenslagen met eerdere paarden is Goldy voor Calijn een nieuw begin en vermoedelijk haar laatste eigen paard.
"Ik heb heel veel pech gehad, te veel blessures. Ook al was ik nog zo voorzichtig, elke keer was er wel wat. Ik heb nu deze merrie nog. Als het met haar ook niet goed loopt, dan ga ik maar bij anderen rijden", vertelt Calijn.
Genieten zonder druk
"Het is bij mij niet met de paplepel ingegoten. Mijn ouders rijden geen van beiden, mijn vader kan wel een beetje hobbelen. Ik moet de motivatie echt zelf zoeken om elke week te zeggen: kom, we gaan naar een wedstrijd. En dat doe ik ook heel graag, ik ben heel gemotiveerd", aldus Calijn.
"Ik ben geen nette rijder, maar wel een rijder die blijft zitten", zegt ze lachend. Haar eerste lintje ooit kwam er dit jaar met Goldy, bij de indoor cros. Een wedstrijd die maar één keer per jaar wordt verreden. "Dat was echt superleuk."
Geen lintjes
"Ik hoef geen lintjes als ik een mooi rondje heb gereden en tevreden ben. Als mijn paard tevreden is, maakt mij dat al heel blij." Over de toekomst is ze net zo nuchter: ze ziet zichzelf niet richting het hoger werk groeien, maar traint liever jonge paarden en neemt ze mee naar wedstrijden. "Ik zie wel waar het schip strandt."
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan