Nora van Haelst: “Drukke boel”

“Mijn eerste pony was Macho, een super lieve Haflinger. Van hem heb ik heel veel mogen leren, met hem heb ik de overstap gemaakt van de manege naar de wedstrijdsport. Ik ontdekte al snel dat ik het springen heel leuk vond, maar Macho vond dat niets. We zijn toen op zoek gegaan naar een springpony, een C-maatje. Toen ik daar te groot voor werd kwam de D-pony Road Runner van de Bucxtale, waar ik inmiddels 1.10m mee spring. Macho is overigens altijd bij ons gebleven. Hij gaat nooit meer weg”, vertelt Nora aan Hoefslag.

“Omdat ik redelijk lang ben, zijn we een tijd terug op zoek gegaan naar een paard. Het is de bedoeling dat ik daar in de toekomst de overstap naar de paarden mee ga maken. We vonden die in Tempa. Omdat zij nog vrij jong was, hebben we er eerst een veulen mee gefokt. Tegelijkertijd was mijn vader, die vroeger ook altijd gereden heeft, op zoek naar een paard waar hij buitenritten mee kon maken. Dat werd O’de vie van de Backershoeve.”

“Uiteindelijk bleek hij veel te fel voor rustige buitenritten en hij heeft bovendien veel talent voor de springsport. Na verloop van tijd heb ik hem daarom overgenomen. Het is dus best wel druk, met de twee pony’s en het paard! Maar gelukkig wordt Tempa nu elders zadelmak gemaakt. Ik heb dus nog even de tijd voordat zij terugkomt om doorgereden te worden. Het is druk, maar super leuk! En fantastisch om deze passie te delen met mijn vader. Hij rijdt nu zelf misschien minder, omdat de klik er niet was met zijn paard, maar ik weet zeker dat ik het paardenvirus van hem heb geërfd!”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan