Zoë van Hemert: “Door alle moeilijkheden blij met waar we nu staan”

Nadat Zoë toe was aan een andere uitdaging zocht ze iets minder dan één jaar naar een paard. “Ik zocht een springpaard, het liefst een ruin die B of L gelopen had. Ongeveer twee jaar geleden had ik ‘de ware’ gevonden. Ik was vanaf het begin af aan weg van Noble. Toch pakte het avontuur anders uit dan dat ik gehoopt had”, vertelt Zoë aan Hoefslag.

Spanning

“Nadat hij naar ons kwam heb ik hem in de binnenbaan gereden. Dat vond hij ontzettend spannend, maar daar keek ik niet raar van op. Er was in korte tijd natuurlijk veel veranderd voor hem, alles was veranderd. Het rare was alleen dat die spanning bleef aanhouden. Ik heb toen contact opgenomen met mensen waar Noble in het verleden van was geweest. Niet de mensen waarvan ik hem gekocht had, maar de eigenaren daarvóór. Zij zeiden dat hij, toen hij bij hen maar één keer in een binnenbaan had gelopen, omdat ze daar alleen een buitenbaan hadden.”

Na twee jaar zijn trainingen in de binnenbaan nog altijd een uitdaging. “Hij heeft heel veel vertrouwen van mij nodig en daarnaast had ik natuurlijk nog niet veel ervaring met dit soort dingen. Ik kwam van een onwijs ervaren pony af, waar alle knopjes al op zaten. Dit was dus echt wel even wat anders! Maar we kregen goede begeleiding, stapje voor stapje ging het beter. We hebben toen tijdens het buitenseizoen wat wedstrijden gereden. Ik dacht: ‘Dan kunnen we buiten samen vertrouwen en ervaring op doen, en dan kunnen we daarna in het binnen seizoen daarmee verder.” Dat ging goed. De twee trainden naar 1.00m toe.

Hoefzweer en blessure

Tot Noble in maart 2023 een hoefzweer kreeg. “Van de ene op de andere dag was hij stokkreupel. We hadden al een afspraak bij de kliniek staan, omdat hij af en toe heftig op mijn been reageerde. We dachten dat hij mogelijk een maagzweer zou hebben, maar toen hij zo kreupel werd hebben we eerder een dierenarts laten komen.” De dierenarts ging uit van een hoefzweer, die er niet uit wilde komen. Het ging met ups en downs, waarbij als Zoë weer wilde rijden, hij stijl omhoog ging. Dit herhaalde zich een paar keer, tot Zoë met Noble een één dag durend kreupelheid onderzoek in ging op de kliniek. Daar kwam uit dat Noble ook een ontsteking in zijn been had, die tegen een zenuw aan duwde. Vandaar dat hij telkens stijgerde.

“Een blessure aan zijn tussenpees dus, en ze daarnaast dachten ze dat de hoefzweer naar binnen geslagen was. Ik was super bang dat het niet meer goed zou komen. Maar na maanden revalideren ging het rustig de goede kant op. Ik gaf hem Tranquigel, zodat hij rustig zou blijven tijdens het opbouwen. Maar toen we dat afbouwden, begon hij weer raar te doen. Het leek of hij soms kortsluiting kreeg, hij was dan moeilijk te rijden. Ik krijg goede begeleiding, maar toen we ook dat gingen afbouwen kwamen we op een punt dat hij wéér omhoogkwam.’

Geen pijn

“Noble had geen pijn, dat wisten we zeker. Maar het leek alsof hij niet wist wat hij met zijn energie aan moest, of dat hij bang was om weer pijn te krijgen. Doordat hij telkens omhoogging, werd ik ook steeds onzekerder. Dat had natuurlijk geen positieve invloed op elkaar, het werd op een gegeven moment bijna gevaarlijk. We hebben toen een tijd getwijfeld om we hem zouden verkopen en in de tussentijd heeft mijn instructrice hem een tijd gereden, omdat zij net wat sneller was.”

Toen haar instructrice Noble een tijd gereden had, en hij niet meer omhoog kwam, is Zoë het rustig weer op gaan pakken en liet, op advies van haar instructrice, een zadelpasser komen. “Die heeft het zadel 1,5 boommaat groter gemaakt, behoorlijk veel dus! Uiteindelijk hebben we een ander zadel gekocht, dat beter op Noble lag. Rustig aan ging het steeds beter, waarna ik ook weer wat vertrouwen terugkreeg. Ne een hele tijd dressuurgerichte trainingen, merkte ik dat Noble weer klaar was voor wat sprongetjes. Sindsdien zijn we daar ook weer mee bezig en ongeveer één maand geleden sprongen we ons eerste B-parcours!”

Vooruit kijken

Zoë vindt het spannend om ver vooruit te kijken. “Noble blijft voor altijd bij ons. Hij wordt dit jaar elf, maar ik denk dat we nog hele grote stappen kunnen gaan maken binnen de sport. Ik weet natuurlijk niet of het bijvoorbeeld een 1.30m paard wordt, want hij heeft in het verleden tot 1.00m gesprongen. Maar dat maakt me ook niet uit eerlijk gezegd. Zolang we er beide plezier in hebben zien we wel hoever we komen. Door alle downs van de afgelopen twee jaar ben ik allang blij met waar we nu staan.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan