Lisa Krispijn: “Ik was niet echt op zoek naar een PRE”

“Via via kwamen we bij de stal waar Fuego destijds stond. We kwamen eigenlijk voor een ander paard, maar er werd me geadviseerd om ook eens op Fuego te gaan zitten. Dan kon ik de verschillen voelen, zeiden ze”, vertelt Lisa enthousiast. “Ik was niet meteen weg van Fuego, en mijn moeder ook niet haha! Hij zag er niet charmant uit, was vies en zijn lange haar zat flink door de war. Daarnaast was hij pas 3,5, pas net zadelmak en dus niet het type dat ik zocht. Toch wilde ik het wel proberen, eigenwijs als ik was.”

Groen

Dat bleek een hele goede keuze. “Ik had duidelijk een beter klik met Fuego dan met het paard waar ik voor kwam. Ik kan niet precies omschrijven wat er anders voelde, maar ik denk dat het vertrouwder was. Het voelde als een match.” Toch kende Fuego nog niet veel.

“Het voordeel was dat hij ook geen ‘verkeerde’ dingen had geleerd. Ik kon hem dus helemaal naar mijn hand zetten. In het verleden had ik twee jonge paarden zadelmak gemaakt. Dat waren hele lieve verzorgpaarden. Ik dacht dus dat ik mijn eigen paard ook wel zelf op kon leiden, maar dat was natuurlijk wel iets minder makkelijk dan dat ik dacht! Een PRE is natuurlijk een heel ander type dan bijvoorbeeld een manegepaard, dus het ging niet altijd van een leien dakje. Maar dat hoort erbij natuurlijk. Zonder de dalen zijn er ook geen pieken.”

De tijd nemen

Fuego was in Spanje twee keer verhuisd voor hij naar Nederland kwam. “Toen ik hem kocht stond hij nog maar drie maanden daar op stal. Ik vond het dus belangrijk om het eerste jaar heel rustig met hem aan te doen. We hebben toen uitgebreid de tijd genomen om aan elkaar te wennen en om vertrouwen op te doen. Ik heb daarom toen nauwelijks les gehad, ik wilde niets forceren.” Het doel van Lisa is om met Fuego naar het Z te gaan. “Dat doel heb ik vanaf het begin af aan al, maar we hebben geen haast. Fuego gaat niet meer bij me weg, dus we hebben nog jáááren de tijd.”

Pas na het eerste jaar begon Lisa met lessen. “Het eerste jaar dat ik les kreeg hebben we vooral aan de basis gewerkt. Daarna zijn we pas begonnen met wedstrijden. De eerste wedstrijden gingen niet altijd even goed. We zijn op meerder wedstrijden op een veel te hard tempo door de baan gegaan, als je snapt wat ik bedoel. Ik kan me nog herinneren dat er één keer een jury was die na mijn veel te snelle rondes zei: ‘Je hebt nog ongeveer zeven minuten tot degene na je aan de beurt is. Neem je tijd maar om in de ring te rijden voor de ervaring.’ De ene keer ging dus beter dan de andere keer, maar nu ik hieraan terug denk hebben we echt wel hele grote stappen gemaakt.”

Inmiddels is Fuego zeven en rijdt de combinatie L2. “Ik wil volgend jaar de overstap maken naar het M1, dus daar zijn we thuis al wat mee bezig. Je merkt dat hij de moeilijkere oefeningen heel erg leuk vindt om te doen, maar als hij het niet begrijpt kan hij wel een beetje boos worden. Maar dat mag, voor mij is dit ook nieuw natuurlijk en je moet natuurlijk heel duidelijk zijn in wat je van je paard vraagt.”

Foto: Denise van der Plas

Familieuitjes

Na ruim een jaar geen wedstrijden gereden te hebben, pakten ze eind mei de draad weer op. “Die pauze kwam doordat mijn vriend en ik een ‘klushuis’ hadden gekocht. Daar ging dus veel vrije tijd inzitten en ook mijn vader, die de ‘trailerchauffeur’ is, hielp veel mee met het huis. Ik was bang dat de eerste wedstrijd weer lastig zou zijn, maar we werden gelijk tweede met 188,5 punten. Daar was ik super blij mee!”

Ondanks dat Lisa’s vriend niet met paarden is opgegroeid, is hij haar trouwste supporter. “Toen ik hem leerde kennen had hij helemaal niets met paarden, maar nu rijdt hij zelfs soms op Fuego! Hij vindt het helemaal leuk en heeft zelfs een rijbroek en chaps gekocht. Daarnaast is hij op wedstrijd altijd mijn groom (hij leest de proeven voor en helpt met zadelen) en met mijn vader als chauffeur erbij is het een super leuk familieuitje telkens. Dat is echt super leuk en gezellig, ik ben ze daar heel dankbaar voor”, sluit Lisa af.

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Denise van der Plas