You can tell a gelding but you ask a mare. Ofwel, aan een ruin kun je je wil opleggen, maar een merrie moet je vriendelijk verzoeken. Onder ruiters zijn er duidelijke voorkeuren voor merries, ruinen of hengsten. Waarom eigenlijk?
Gedragsdeskundige Janina van der Drift verdiepte zich in hormoonschommelingen, testosteron en castratie en stelt: ieder geslacht heeft zo zijn voors en tegens en vergt een eigen aanpak.
“Merries of hengsten zijn echt niet voor iedere ruiter geschikt, in tegenstelling tot ruinen; die zijn vanwege hun stabiele karakter voor het gros van de ruiters goed te hanteren.”
Hoewel er nog weinig onderzoek naar het verschil in sportieve prestatie tussen de geslachten is gedaan, zouden merries een hogere mate van zelfbehoud hebben dan hengsten. Hierdoor zijn ze minder snel geneigd om in blinde paniek door of tegen obstakels aan te rennen. Ook zouden ze minder fouten maken op een hindernis.
Sommige ruiters geven ook aan dat merries vanwege hun gevoeligheid geschikter zijn voor bepaald werk dan hun mannelijke collega’s. Imke Schellekens-Bartels (op de foto met Sunrise) zeg bijvoorbeeld: “Merries zijn iets sneller beledigd, maar door de gevoeligheid wel fijn en scherp aan de hulpen te krijgen.”