‘Vroeger zag ik de eerste plek als een overwinning, nu is dat het rijden op zich’

2 juli 2018, 00:00 Dressuur De 27-jarige Nadia van Delft is afgelopen weekend reservekampioen L1 geworden in de kringkampioenschappen in Noordoost-Brabant. Heel bijzonder, want Nadia heeft door dystrofie drie jaar in een rolstoel gezeten, en met een heup die aan het afsterven is, was paardrijden (en vallen) eigenlijk geen optie meer. Maar ze wil toch zo ver mogelijk komen in de sport! Nadia van Delft: ‘Ik ben met paardrijden begonnen toen ik drie was, en op mijn zevende begon ik wedstrijden te rijden. Dat ging ook best goed, en ik kwam op een gegeven moment in het Rabobank Talentenplan terecht. Op de middelbare school zat ik in de topsportklas, maar toen kreeg ik posttraumatische dystrofie en belandde ik drie jaar in een rolstoel. Paardrijden kwam eventjes op een laag pitje te staan: ik bleef wel rijden, maar het werd heel moeilijk. Ik ben me toen op mijn studies gaan richten. Maar eens je besmet bent met het paardenvirus, laat dat je nooit meer los.’

Ernstig ongeluk

‘De rolstoel had ik uiteindelijk niet meer nodig, en toen ik aan de HBO begon, ben ik het rijden weer fanatieker gaan oppakken. Toen ik aan de universiteit studeerde, ben ik het paard van mijn moeder gaan rijden. Een heel gewoon recreatiepaard en heel stabiel, hij deed het erg goed. En toen kwam ik bij de paradressuur terecht, en ook weer bij het Rabobank Talentenplan. Ik heb toen ook heel wat lessen gekregen van Joyce Heuitink (de bondscoach paradressuur). Het paard van mijn moeder heb ik toen tot in het ZZ Licht gereden. En toen kochten we een driejarige Jazz x Houston. Dat paard had ik net vier maanden, toen ik een ernstig ongeluk met hem kreeg.’

Avasculaire necrose

‘Ik brak mijn heup en mijn bovenbeen, en belandde dus weer in een rolstoel. De revalidatie schoot ook niet op zoals ik het hoopte. Na nieuwe operaties en onderzoeken blijkt dat ik avasculaire necrose heb. Simpel gezegd betekent dat dat mijn heup aan het afsterven is. De dokters kunnen niet zeggen hoelang dat nog zal duren: vijf jaar, of twintig jaar. Ik zag dus al mijn paardensportdromen opnieuw uit het raam vliegen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, en ik heb zes maanden geleden Jackson gekocht, een toen driejarige Uphill x Jazz. We zijn echt een team, en hij heeft me over heel wat angsten en onzekerheden heen geholpen.’

‘Liefde voor de sport overwint alles’

‘Ik zit nu toch op een andere manier in het zadel: als ik nu op die heup zou vallen, is het over and out. Het is gewoon een heel groot risico, en artsen raadden het af. Een arts snapte het wel, en zocht uit waar ik met paardrijden uit zou komen. Ik rij elke dag met pijn en beperkingen: ik zit bijvoorbeeld scheef en kan mijn bekken niet meer kantelen. Mensen zien niet aan me dat er iets mis is, want ik loop rond en rij paard. Maar het gaat gewoon elke dag met moeite. De liefde voor de paardensport overwint echter alles.’

‘Mindset van topsporter, lijf van bejaarde’

‘Ik las een paar dagen geleden een boek en daarin stond: het is niet de val die zeer doet, het is het overeind komen wat zo verdomd pijn doet en lastig is. Daar sluit ik me bij aan. Iedereen schrikt van het ongeluk, maar het grote gevecht start pas later. Daarin heb je de mindset van een topsporter, maar het lichaam van een 80-jarige die van een krukje is gevallen. Dat gevecht voel jijzelf, dat ziet de buitenwereld niet.’ [caption id=”attachment_136589” align=”aligncenter” width=”206”] Nadia van Delft en Jackson[/caption]

‘Grand Prix-droom blijft’

‘Jackson is nu pas vier, maar zo belangrijk voor me. Geen enkel ander paard heeft me ooit het gevoel gegeven dat hij me geeft. Hij is absoluut niet sloom, maar er zit totaal geen kwaad in. Met mijn beperking sta je toch anders tegenover paardrijden. Vroeger zag ik een eerste plaats als een overwinning, maar nu is gewoon elke dag kunnen paardrijden een overwinning op zich. L1 is natuurlijk geen ZZ-Licht, het niveau dat ik ooit reed, maar ik wil wel zien waar Jackson en ik kunnen uitkomen. De droom om Grand Prix te rijden heb ik nog altijd, maar ik weet niet wat realistisch is. Ik wil het beste uit mezelf én uit mijn paard halen.

‘Paardrijden is alles’

‘Jackson doet het ook allemaal maar, ook al zit ik scheef in het zadel. En als je weet dat paardrijden helemaal om je zit draait... Het is heel gaaf dat hij dan zo voor me door het vuur gaat. Ons volgende doel zijn de Brabantse kampioenschappen, en van daaruit hoop ik natuurlijk naar het NK te kunnen gaan.’ [caption id=”attachment_136591” align=”aligncenter” width=”300”] Nadia van Delft en Jackson[/caption] ‘Paardrijden is alles voor me, en ik denk dat ik er pas mee ophou als ik zelf merk dat het echt niet meer lukt. Ik wil mezelf elke dag uitdagen en steeds een stapje verder komen. Elke training kan altijd net iets beter, je kan je altijd blijven ontwikkelen.’ Bron: Hoefslag (mag niet overgenomen worden) Foto: archief Nadia van Delft