Nakita de Boer van western naar de Zware Tour

28 juli 2020, 00:00 Dressuur Nakita de Boer heeft met haar zussen Shanda en Vanja een pension- en trainingsstal in Aalsmeer. Waar haar zussen zich al snel op de dressuursport gericht hadden, maakte Nakita een omweg via de westernsport. "Toen we net konden lopen ben ik met mijn zussen begonnen met ponyrijden; springen, dressuur en bos-crossen, maar geen wedstrijden. Toen ik een jaar of tien was, ging ik met mijn familie naar de Western Experience in Den Bosch. Dat vond ik zo leuk dat ik met mijn pony western ben gaan rijden", vertelt Nakita.

Antoinne de Bodt

"Later heb ik een Quarter gekocht, waar ik wat meer wedstrijden mee ben gaan rijden. Voornamelijk reining, dat vond ik het leukste. Ik ben de western opleiding in Deurne gaan volgen. Daar moest mijn paard ook iedere week mee naartoe. Op een gegeven moment was mijn moeder bij een clinic van Antoinne de Bodt. Ze vond dat wij zijn manier van trainen ook moesten leren en zodoende ben ik bij hem wat revalidatie paarden gaan rijden. Zo ben ik een beetje terug gerold naar de rijpaarden. Ondertussen had ik zoveel ellende gezien bij de western, dat ik mezelf begon af te vragen of dat wel een wereld was voor mij."

Dressuurbodem

"Toen Deurne afgerond was, hadden mijn ouders een perceel gekocht om een pensionstal te beginnen. We hadden een aanvraag voor een binnenbak gedaan. Toen we moesten kiezen welke bodem erin moest, werd het toch een dressuurbodem. Mijn zussen reden ook beide dressuur. Ik ben toen overgestapt naar de dressuur en heb een atactisch paard gekocht. Toen ik hem beter op de rit had ben ik wedstrijden gaan rijden. Uiteindelijk zijn we tot het ZZ-Licht gekomen, voor hij met pensioen ging. Daarna heb ik weer een dressuurpaard gekocht."

Samen dansen

"Ik leste nog altijd bij Antoinne, maar ik liep een beetje vast in het moeilijkere werk. Uiteindelijk kwam ik bij Rien van der Schaft terecht en ik wil nooit meer anders. Ik wil niet met dwang rijden, maar vanuit zijn natuurlijke bewegingen het paard verbeteren. Vanuit de western ben ik gewend om paarden meer vrijheid te geven. Dat past bij mij. Je hoort samen te dansen en niet samen te vechten. Natuurlijk is het soms moeilijk, maar dan neem ik gewoon meer tijd, zodat het voor het paard leuk blijft."

Luchtzuigen

Met Eastend's Coen (v. Sandreo), die ze als veulen kochten, is ze inmiddels Intermediaire II gestart. "We kochten onze stal van een oude man, die nog een dampige Contango-merrie had staan. Hij wilde hem naar de slacht doen, maar uiteindelijk hebben we haar via Marktplaats als fokmerrie verkocht. Een jaar later zijn we bij het veulen gaan kijken. Dat was Coen. De oude eigenaar van de stal wilde hem voor ons kopen, maar ze vroegen veel te veel. Coen werd naar iemand anders verkocht, maar daar deed hij luchtzuigen. We konden hem toen toch voor weinig overnemen en luchtzuigen heeft hij nooit meer gedaan."

Pony

"Coen is super mooi, maar bewoog altijd als een pony, met hele kleine pasjes. Met de opleiding van Rien is het gelukt om meer rust in het ritme te krijgen. Hij kreeg grotere passen en ging meer door zijn lijf lopen. We hebben de goede flow in de Inter II te pakken. Als het allemaal nog iets makkelijker gaat, dan maken we de overstap naar de Grand Prix. "

Plezier

"Ik vind het heel fijn om met paarden bezig te zijn. Naast het rijden doe ik ook heel veel grondwerk. Dat vind ik ook super leuk om te doen. Ik vind het belangrijk dat de paarden me begrijpen en plezier hebben in wat ze doen." Tekst: Denise Dekens Bron: De Hoefslag