Chantal van Muijen: “Na alle pech kwam nog meer pech”

3 februari 2021, 00:00 Dressuur Dat Chantal van Muijen samen met haar ruin SA Nasheet Haffid Hallim's Shah (v. Farada's Shamal) veel heeft meegemaakt, is nog maar zacht uitgedrukt. Vanaf het eerst moment begonnen de problemen en belandde de combinatie in de ene na de andere nare periode. Toch heeft de amazone nooit gedacht aan opgeven wilde ze het beste voor haar pony, wat ondertussen zijn vruchten afwerpt. "Toen ik besloot om een eigen paard te kopen, was mijn enige droom het vinden van een vriendje voor het leven€, blikt de amazone terug. "Mijn doel was om een grote pony te vinden, dat past toch wel meer bij me dan een paard. Zelf ben ik opzoek gegaan naar een goede pensionstalling, en mijn moeder is toen rond gaan kijken naar een leuke pony voor mij. Zo kwam ze foto's van Nasheet tegen op marktplaats, die haar gelijk aantrokken. Samen zijn we toen gaan kijken, en ondanks dat hij toen niet de knapste was, waren we gelijk weg van hem. Hij was nog maar 2,5, maar we zagen echt dat hij potentie had en het echt wel in zich had. Voor letterlijk een flutprijs hebben we hem toen meegenomen€. "Maar”, vervolgt ze: "hij was echt niet goed. Als je door zijn uiterlijk heen kon kijken zag je dat het een goed paard kon worden. Maar hij was te mager, verwaarloosd en zijn uitstraling was gewoon niet oké. Het was echt een bouwprojectje wat ik kocht, en ik had ook nooit verwacht dat ik er überhaupt op zou kunnen rijden. We zijn begonnen op een stal in de buurt waar hij heel wat kilo's aangekomen is en kracht heeft opgebouwd, het eerste jaar stelde het dus nog niet heel veel voor€. Toen het de goede kant op begon te gaan, kwam de amazone erachter dat er bij de koop van de pony iets mis is gegaan. "We kregen op facebook een berichtje van iemand die háár paard herkende, maar dat was niet de mevrouw waar wij hem van gekocht hebben. Gelukkig zag ze dat hij goed verzorgd werd en mede omdat zij niet de middelen had om hem gelijk terug te halen, hebben we hem toen mogen houden€.

Bijzonder moment

Het ging steeds beter met de ruin. "Op een gegeven moment ging het zelfs zo goed, dat ik er voor de grap een keer een zadel op heb gelegd om te kijken hoe hij zou reageren. Ik ging er rustig opzitten en hij was zo lief en er zat geen kwaad in. Het was echt een bijzonder moment, helemaal als je ziet waar we vandaan komen. Uiteindelijk was dat het moment dat ik dacht: €˜Misschien zit het er toch in'. Vanaf toen ben ik doorgegaan met het inrijden€. "Nasheet heeft onder mij nog nooit gebokt of iets geks gedaan en ik ben er ook nog nooit afgevallen, maar als iemand anders opstapt wordt diegene per direct gelanceerd”, lacht Van Muijen. “We hebben geprobeerd om hem door iemand anders in te laten rijden, maar dat werkte echt niet. Dus zo ben ik hem zelf op gaan leiden en dat pakt nu echt heel goed uit€.

Maagzweren

Na een tijd kwam de amazone er achter dat Nasheet een klophengst is. "We zouden hem gekocht hebben als ruin, maar dat bleek niet zo te zijn want hij had een inwendig gegroeide derde bal. Dat was ook echt een wonder. We hebben hem toen laten opereren, en gelijk daarna was het ruinengedrag bij Nasheet zichtbaar. Er was geen merrie meer waar hij naar kijk, het hengstengedrag was gelijk over€. Na dit probleem opgelost te hebben, was de pech nog steeds niet over want het volgende probleem toonde zich vrijwel gelijk aan: maagzweren. "Hierdoor lagen we er weer een hele periode uit. Het is wel weer goed gekomen, maar tijdens het opbouwen had ik er geen goed gevoel over. We kwamen niet verder, het leek alsof we beide op waren en er gewoon niet meer in zat. Zelf had ik geen idee meer wat we moesten doen en toen er later dat jaar weer maagzweren geconstateerd werden, had ik echt verwacht dat het daar ophield€.

Heel ander paard

Als laatste oplossing verhuisde de combinatie naar een nieuwe stal. "We hoopten dat hij met alle ruimte hier meer op zijn plek zou zijn, al verhuisde de ellende gewoon met ons mee, want Nasheet liep twee blessures op aan zijn achterbenen. Hij staat week op zijn voeten, maar daar kunnen we natuurlijk niks aan doen. Hij werd ontzettend dik en opnieuw voelde het weer als het einde€, geeft Van Muijen eerlijk toe. Omdat de ruin veel rust nodig had, verhuisden ze opnieuw van stal. "Gek genoeg is de blessure hier een stuk opgeknapt. Hij voelt zich hier zo op zijn gemak en doet precies wat kan en mag. Hij blijft rustig en is afgevallen, wat ervoor zorgt dat er ook minder gewicht op zijn benen rust. Twee keer per dag heb ik gekoeld, totdat we van een verbaasde veearts te horen kregen dat we rustig weer konden beginnen met rijden. Dat had ik echt nooit verwacht€. Uiteindelijk is de combinatie weer begonnen met het opbouwen. "Er kwam opeens een heel ander paard naar boven. Hij liep veel meer bergop, sprong aan in de goede galop en liep uit zichzelf al nageeflijk. Ik zie dat hij echt sprongen maakt richting een mooie carrière in de dressuursport. Tuurlijk verwacht ik niet dat dit hoog gaat worden, maar voor zijn doen en verleden is dit echt ontzettend gaaf€.