Serena Ruchtie: “Het was een nare start, maar nu kunnen we eindelijk vooruit”

29 maart 2021, 00:00 Dressuur Serena Ruchtie is al lange tijd kind aan huis bij manege Buitenhorst in Oosteind. Ze trainde meerdere paarden en behaalde met name met de springgefokte Gucci (v. Bubalu) mooie successen. Toen deze merrie verkocht werd,  werd het tijd voor een eigen paard en de eigenaar van de manege vond de 3-jarige zwarte merrie Italia (v. Everdale). Helaas kende de combinatie geen vlekkeloze start, maar ze zitten nu zeker op de goede weg. Ruchtie begint te vertellen. "De start van mijn carrière in het zadel was nogal hobbelig. Wat er precies mis ging weet ik niet, maar ik viel echt elke week van de manegepony's af. Ik werd voortdurend tegen de bakrand geslingerd en dan konden ze me weer oprapen. Dus dat ik het als kind heb volgehouden vind ik achteraf gezien best knap€, lacht Ruchtie. "Het waren best wel wat drempels die ik over moest en daardoor was ik destijds toch een beetje angstig.  Maar ik werd gewoon ingepland op die pony's, dus ik denk dat ze wel vertrouwen in mij hadden.€

Juiste plek

[caption id=”attachment_193188” align=”alignright” width=”300”] Serena en Italia © Rowan van Mook[/caption] "Toen ik eenmaal over die drempels heen was, de pony aankon en wist wat ik moest doen, werd het super leuk! Ik heb 11 jaar op die manege in Dorst gereden, maar daarna ben ik vooral paarden voor andere mensen gaan rijden en verzorgen. Na verloop van tijd ben ik de opleiding Paardenhouderij gaan volgen en via een stage ben ik bij manege Buitenhorst in Oosteind terecht gekomen. Op deze plek heb ik ontzettend veel geleerd! Ik heb daar meerdere keren stage gelopen en het leuke was dat ik daar alles mocht. Mesten hoorde er natuurlijk ook bij, maar ik mocht ook jonge paarden rijden, de sportpaarden trainen en ik kreeg ook wat lesjes. Zij hebben mij echt omhoog geholpen en zonder hen had ik ook niet het paard gehad wat ik nu heb.€

Merrie’s

Ruchtie reed ook twee paarden intensief. "De eerste was Trannuschka (v. Emilion). Zij is springgefokt en had een lange tijd stilgestaan omdat ze voor de fokkerij werd gebruikt. Aan mij de taak om haar op te pakken en helemaal zelf door te rijden. Dat was super tof! Ik mocht van alles en nog wat doen met haar. In eerste instantie liep ze ook niet in de manegelessen mee, dus ik kon echt doen waar ik zin in had.€ Helaas kreeg de merrie een vervelende blessure. "Ze hebben haar dochter Gucci (v. Bubalu) ook nog een tijd op stal gehad. Ook een super leuke merrie met heel veel talent voor de springsport, maar ik ben toch wat meer een dressuuramazone.€

Trots

[caption id=”attachment_193191” align=”alignleft” width=”300”] Italia © SR Pixels[/caption] Toch besloot de amazone om Gucci te leasen.  "Ik ben toch ook dressuurwedstrijden gaan starten. Op onze manege wordt Indoor Oosteind georganiseerd en dan komen er ontzettend veel paarden van mega veel verschillende plekken naar onze stal om mee te doen aan die wedstrijd. Ik reed met mijn springpaard tussen de dure dressuurpaarden en we werden uiteindelijk vierde van de 24. Toen was ik best wel heel trots€, vertelt Ruchtie verder. "We hadden het toch maar even gedaan tussen het grote dressuurgeweld.

Ontzettend balen

"Maar, als je paarden voor iemand ander rijdt heb je er uiteindelijk helaas weinig over te zeggen. Gucci is verkocht naar Amerika, ontzettend balen, maar het was voor mij onmogelijk om haar zelf te kopen. Met mijn eigen paard wilde ik wel met een gerust hart op pad kunnen en met Trannuschka en Gucci was dat bijna niet te doen. Dus uiteindelijk was het ook wel goed dat ik ze allebei niet voor mezelf heb kunnen kopen.€

Perfecte match

[caption id=”attachment_193193” align=”alignright” width=”300”] Serena en Italia © Rowan van Mook[/caption] Omdat Trannuschka nog steeds kampte met een blessure besloot Ruchtie om op zoek te gaan naar een paard voor haar alleen. De amazone was al zes jaar kind aan huis op de manege en het was dan ook Johan, de eigenaar van de manege, die Italia in het vizier kreeg. "Ik was op zoek naar een 4- of 5-jarige waar ik lekker mee aan de gang kon, maar na een paar dagen had hij via via een zwarte, dressuur-gefokte 3-jarige merrie gevonden die net van de opfok terugkwam. Ik dacht meteen; €˜oh god waar begin ik aan'. Maar het klonk als mijn droompaard dus zijn we gaan kijken. De eerste keer heb ik vooral kunnen kijken hoe ze was, maar ik ben er nog niet op gegaan. Ze gaf meteen een heel rustig en vertrouwd gevoel en dat was voor mij het belangrijkst. Ik wilde absoluut geen stresskip. Onder het zadel was ze ook braaf, dus daarna ben ik nog twee keer gaan kijken. Ze gaf mij het gevoel dat ik gewoon mijn teugels los kon laten en bij wijze van spreken op mijn telefoon kon kijken. Na de derde keer te zijn geweest besloot ik om haar te kopen.€

Nare start

[caption id=”attachment_193183” align=”alignleft” width=”300”] Serena en Italia © Kathleen van Winden[/caption] Dit gebeurde op 5 december 2016 en sindsdien heeft de combinatie veel bereikt. "In het begin was het erg lastig. Waarschijnlijk heeft Italia aan de opfok bloedworm overgehouden en zo had ze vaak last van koliekaanvallen en andere vervelende dingen. Het was gewoon een nare start. Ze viel veel af en omdat ze toen nog maar 1.54m was, zag het er niet goed uit. Het was een hele stressvolle periode en we konden niet echt vooruit. Nu zijn we eindelijk lekker aan de gang. Ze is toch nog 8 centimeter gegroeid, sterker geworden en we mogen nu in het L1 starten.€

Samen zo veel mogelijk lol maken

[caption id=”attachment_193186” align=”alignright” width=”300”] Serena en Italia © Rowan van Mook[/caption] "Italia begint zich goed te ontwikkelen en we zijn ook begonnen met het springen. Eerst snapte ze van een balkje op de grond helemaal niks en gingen alle hindernissen om, maar als je haar nu door het parcours ziet gaan is het een totaal ander paard. We springen nu 90cm, dus als het meezit willen we eind van de zomer een rondje BB doen. Ik vind het erg belangrijk om van alles te kunnen doen met je paard en samen zo veel mogelijk lol te hebben.€

Geduld is een schone zaak

De afgelopen jaren leerde de amazone dat je voor alles rustig de tijd moet nemen. "Soms wil je te veel en te snel, je wilt gewoon verder. Maar ik heb met Italia echt geleerd om dingen rustig op te bouwen en de tijd ervoor te nemen. Het is mega belangrijk dat je elkaar goed begrijpt en vanuit daar verder bouwt. Haasten werkt bij Italia niet, dus geduldig zijn is wel iets wat ik heb moeten leren. Nu hoop ik dat we deze goede lijn kunnen doorzetten om uiteindelijk in het Z te rijden. We hebben de tijd om ons goed te ontwikkelen, dus als we straks weer op wedstrijd mogen kunnen we verder!€, vertelt Ruchtie gedreven tot slot.  Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).  

Foto:  Rowan van Mook