Linda van der Heide-Ernst: “Ik leef mijn droom met dit paard”
25 januari 2026, 10:00
Dressuur
Linda van der Heide-Ernst begon op de manege, kreeg daarna een pony en startte daarmee tot verbazing van anderen, tot en met het Z. Daarna maakte ze overstap naar de paarden en werd het serieuzer.
Het eerste paard was een Hackney x Gelders veulen op de Zuidlaardermarkt. “Het was een heel heet en sensibel paard. Ook toen zeiden veel mensen dat dit hem niet ging worden, maar ik werd daar juíst fanatieker van. Met heel veel geduld, vertrouwen en nóg meer trainingen ben ik met haar uiteindelijk naar het Z2 gegaan én we werden geselecteerd voor het Rabobank talentenplan”, laat Linda weten.
Tweede paard “Achteraf heb ik me door mijn pony en mijn eerste paard ontzettend ontwikkeld als ruiter zijnde. Het is nooit vanzelf gegaan, want ik heb er altijd veel en consequent voor moeten trainen.”
Momenteel heeft Linda twee paarden. “Met mijn merrie Esberley (Dreamcatcher x Jazz) zou ik ZZ-Zwaar gaan starten toen ze geblesseerd raakte. Dat is helaas niet meer goed gekomen, maar ze is nog wel bij mij. Omdat we wisten dat de blessure ernstig was, ben ik op zoek gegaan naar een tweede paard. Dat werd Florian La Dolce Vita (v. Desperado x Wynton).
Aanbieden voor verkoop “Florian La Dolce Vita is een super knap en compact gebouwd paard. Ze was drie jaar oud toen ik haar kocht en was nog niet zadelmak. Ik heb haar ergens anders laten beleren en ben er daarna zelf mee aan de slag gegaan. Dat heb ik met mijn vorige paarden ook gedaan en dat ging altijd goed, maar met La Dolce Vita was dat een ander verhaal.”
“Ze is een pittig ding en in het begin ben ik er een paar keer afgevallen. Omdat ik thuis alles alleen doe, leek met dat geen veilig plan. Ik heb haar toen teruggebracht naar Lennard Hatzmann, die haar ook zadelmak had gemaakt. Ik heb hem gevraagd haar door te rijden en aan te bieden voor de verkoop.” Het was de hoefsmid die Linda van gedachten deed veranderen.
Hoefsmid had gelijk “Ik was nog veel bij La Dolce Vita. Ik longeerde haar, maakte haar klaar op de poetsplaats als Lennard ging rijden en kijk dan vanaf de zijlijn toe. Ik weet nog goed dat mijn hoefsmid zei ‘Maar je vindt haar nog hartstikke leuk toch? Volgens mij wil je haar helemaal niet verkopen?’ Daar had hij gelijk in. Ik ben toen samen met Lennard een plan gaan maken, waarbij ik telkens iets grotere delen van de trainingen zelf zou rijden. Dat hebben we heel rustig uitbereid en daarna is ze weer naar huis gekomen.”
Vanaf dat moment hebben de twee de stijgende lijn te pakken. “Ik leef mijn droom met dit paard, ze heeft onwijs veel talent! We zijn nu vijf jaar samen bezig en dat is een aaneenschakeling van successen geweest. Ze kan heel goed verzamelen en sluiten en heeft een heel sterk en snel achterbeen. Daarnaast is ze heel slim. Dat is niet altijd handig, soms vraag je om series om de vier en dan springt ze ze om de pas. Maar goed, dat laat wel zien hoe ze met me meedenkt.”
Binnen drie jaar Grand Prix “Ik ben ervan overtuigd dat La Dolce Vita echt wel naar de Grand Prix kan, maar dat heb ik zelf nog niet gereden. Ik zeg vaak voor de grap ‘Het enige wat haar in de weg kan zitten naar de Grand Prix, dat ben ik zelf’. Maar tot nu toe is daar niks van te merken. Ze doet het geweldig en we hebben al te veel gewonnen om op te noemen.”
De twee starten momenteel ZZ-Zwaar. “Ik heb het er onlangs nog over gehad met mijn trainer. Ik geef mezelf drie jaar de tijd om door te stromen naar de Grand Prix. We moeten nog een paar winstpunten om door te gaan naar de Lichte Tour. Het gaat wat dat betreft snel genoeg, ik leef mijn droom.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan